చెట్టునీ నీటినీ ఆకాశాన్నీ వెలుగునీ చూసుకుంటూ ఉదయం వేళ నేలమీద మీద నడుస్తున్నపుడు బయటా లోపలా వున్న పంచభూతాలు పలకరించుకుంటున్నట్టు వుంటుంది. రోజూ ఇది ఒక ఉత్సవమే అనిపిస్తుంది.
ఇవాళమాత్రం ఇవేమీ కనబడలేదు. విడిపోతున్నామన్న ఎమోషన్ వేటాడుతోంది. ఉద్యమించి, సాధించుకున్న తెలంగాణా అన్నదమ్ములకు అక్కచెల్లెళ్ళకూ మనసారా అభినందనలు చెప్పాలన్న మర్యాద, సంస్కారం ఒక అవమానంతో నిస్సహాయంగా రగిలిపోతున్నాయి.
హైదరాబాద్ ఎదుగుదలలో ఖచ్చితంగా నా వాటావుంది. విడిపోయాక నా వాటా ఏమిటో నా రాజధాని ఏమిటో ఒక్కమాటైనా చెప్పకుండా ముందు నువ్ బయటకు నడువ్ నీకూ న్యాయం చేస్తా అని మెడపట్టి గెంటేస్తున్న దుర్మార్గపు పెద్దరికం మీద రక్తంమరుగుతున్నట్ట వుంది. 
ప్రశాంతత ఆహ్లాదాలు పెంచే మార్నింగ్ వాక్ లోనూ మొట్టమొదటి సారి బిపి పెరిగింది. 
నాకు రేపు జరిగే న్యాయం నా హక్కు కాదు. నా గౌరవంకాదు. అది మూర్ఖ కాంగ్రెస్ రాజు నాకు, సమస్త సీమాంధ్ర కు వేసే ముష్టి, చేసే అవమానం.