1) పరీక్షలు మందుల ఖర్చులు డాక్టర్ చేతిలో లేనివి…అవి మధ్యతరగతి వారికి కూడా అందుబాటులోలేనివి  ఇది డబ్బు సమస్య ఇది వైద్యుల సమస్య కాదు వైద్యంలో సమస్య
2) వైద్యులలో హెచ్చుమంది మంచి కమ్యూనికేటర్లు కాదు..రోగి రెస్పాన్స్ కి అనుగుణంగా చికిత్సలు మందులు మారుతూంటాయి. ఇది రోగి సంబంధీకులకు స్పష్టంగా చెప్పగలిగిన ఏర్పాటులేదు. టెస్టులకీ మందులకీ అదేపనిగా డబ్బు ఖర్చయిపోతున్నపుడు ఎంతకాలం ఆస్పత్రిలో వుండాలో ఎంతకాలం మందులు వాడాలో తెలియని అవస్ధ రోగిసంబంధీకులను ఆర్ధిక భారాలవల్ల అసహనంలోకి నెట్టుతూంది 
వైద్యులపై అపనమ్మకానికి అదేబీజం. ఎప్పటికప్పుడు రోగిపరిస్ధితిని సంబంధీకులకు చెప్పకుండా ఒక ఉదయం ఆకస్మికంగా ఇక్కడ లాభంలేదు హైదరాబాద్ తీసుకువెళ్ళండి అని సూచించడం పట్టరాని ఆగ్రహాన్ని మిగులుస్తుంది 
3) రోగి వైద్యుల సంబంధాలను గట్టి గా దెబ్బతీస్తున్నమొదటి అంశం కమ్యూనికేషన్ గేప్ (దీన్ని వైద్యులు చక్కదిద్దవచ్చు) మరో ముఖ్య అంశం డబ్బు (దీంతో వైద్యులకు సంబంధం లేదు) 
డాక్టర్ వై ఎస్ రాజశేఖరరెడ్డి గారు ప్రవేశపెట్టిన “ఆరోగ్యశ్రీ” పధకం (లోపాలువుంటే వేరేవిషయం) వైద్యంలో డబ్బు సమస్యకు ఒక ప్రత్యామ్నాయమైంది.
ప్రతి ఒక్కరికీ చదువుకున్నంత వరకూ ఉచిత విద్య,
ప్రతి ఒక్కరికీ ఎంతైనా పూర్తిగా ఉచిత వైద్యం (ప్రభుత్వమో ఇన్సూరెన్సు సంస్ధలో టీచర్లకు డాక్టర్లకూ చెల్లించే విధంగా) పధకాలు వుంటే బాగుండును 
మానవవనరులు అపుడు భౌతికంగా, బౌద్ధికంగా సుభిక్షంగా వుంటాయి