సూర్యుడి తిష్ణానికోఏమో మేఘాలన్ని ఊడ్చేసినట్టు పడమటి వైపుకీ ఉత్తరవైపునా పోగుపడి పరచుకుంటున్నాయి…
తూర్పువైపు తేరిపార చూడలేనంత బంగారు నగిషీల వెండికాంతి…
దక్షిణంనుంచి నిలకడగా చిన్నగా వీస్తున్న గాలితరగ శరీరానికి కలిగిస్తున్న హాయి…
కొన్ని కొన్ని రంగులు ఆయాకాలాలకు రుతువులకు ప్రతీకలుగా / సిగ్నేచర్ ట్యూన్లుగా మనసుల్లో రంగుల సంగీతాన్ని పలుకుతాయి…
దేవీనవరాత్రులతో ఆశ్వయుజమాసంతో మొదలయ్యే శరత్కాలం/రుతువు రంగు ఏమైవుంటుందా అని గతరుతువులో కూడా ఆలోచించినా సమాధానం తట్టలేదు
 ఈ ఉదయమే అర్ధమైంది శరదృతువు రంగు పారదర్శకం (పియర్స్ సబ్బుమాదిరి టా్రన్స్ పరెంట్) 
ఈకాలంలోనేకదా వెన్నెల నిండుగా కాసేది, కురిసేది
నిజానికి చందమామ కాంతి ఎప్పుడూ ఒకటే ఆకాశమూ వాతావరణమూ ఎప్పుడూ ఏవో రంగులు ఛాయల్ని కప్పుకుని వుండటం వల్ల వాటిని దాటి చీల్చుకుని వచ్చే కాంతి యధాతధంగా కనిపించడంలేదు అనిపించింది
శరదృతువు పారదర్శక వర్ణం కాబట్టే ఈకాలపు రాత్రిళ్ళు 
వెండివెన్నెల జాబిల్లులే అని అర్ధమైంది 
28-9-2014 ఆదివారం శుభోదయం