కనుచూపుమేర పచ్చ తివాచిలా పరచుకున్న వరిపైరు, మధ్యమధ్యలో ముదురు ఆకుపచ్చ అడవిలా వ్యాపించిన జామతోటలు, అక్కడక్కడా ఏదో సంకోచంగా మొలిచిన పత్తిచేలు, దుమ్మూ ధూళీ లేకుండా, రాయిలా అణగారిపోయిన నల్లమట్టి కణాల మార్జిన్లు, అందంగా మెరిసిపోతున్న సింగిల్ తార్రోడ్లు…
 గుంటూరు జిల్లా తుళ్ళూరు, తాడికొండ, తాడేపల్లి, మంగళగిరి ప్రాంతాల్లో నిన్న నాయాత్రా సన్నివేశం ఇది. ఆంధ్రప్రదేశ్ రాజధాని పరిసరాల్ని పరిశీలించే నా అధ్యయన యాత్రల్లో ఇది మూడవది. 
నీరున్నపుడు ఈనేలలు ఎంతమెత్తనో నీరెండినపుడు అంత దృఢంగావుంటాయి. రోడ్డుపక్కన ఒక చేలోదిగినపుడు నేల కాలుని పొదివిపట్టుకున్నంత హాయి అనిపించింది. ఇంతకంటే పాదరక్షణ ఇంకేముంటుందనిపించింది. కారెక్కేముందు ఒక కుళాయి కింద మట్టి వదిలించుకోవడం చాలాసుళువైంది గోదావరి డెల్టాల్లో అయితే బురద తేలిగ్గా వొదరదు మట్టిలో జిగిరు తేలిగ్గా వదలదు జాగ్రత్తగా కడుక్కోకపోతే ఇంకా అలుముకుంటుంది. తుళ్ళూరు మట్టిలో జిడ్డులేదు.జిగురు తక్కువ. ఆరిపోగానే మట్టి రాయిలా బిగుసుకుపోతుంది. 
మంగళగిరి దగ్గర రోటీలు తినడానికి ఒక ఢాభా దగ్గర ఆగినపుడు నల్లమట్టి గడ్డను చెప్పులు విప్పేసి కాస్తగట్టిగానే కాలిక్లేటెడ్ గా తన్నాను. అనుకున్నదానికంటే గట్టిగానే దెబ్బతగిలించి కాస్త ఎక్కువసేపే నొప్పి వుంది.
నేను (తోడుగా వచ్చిన మరో మిత్రుడితో కలసి) కారుదిగిన ప్రతీచోటా పోలాలు కొండానికి వచ్చేశారా అనే పలకరింపు జనాల చూపుల్లో ఫీల్ అయ్యాము. భూముల ధరలుకాక ఆప్రాంత జనజీవనంలో ప్రత్యేకతలు మాత్రమే మేము అడగడం వారికి ఆశ్చర్యాన్ని కుతూహలాన్ని కలిగించడం గమనించాము. హెచ్చుమంది అయితే మేము పలకరించగానే ఆప్రాంతం భూములధరలు ఎలా పెరిగిపోతున్నాయో ఏకరువు పెట్టడం చూశాము.
ధరల విషయంలో నాకు ఆసక్తిలేదు రాజధాని అయిన ప్రాంతం సమీపప్రాంతాలు ఇప్పుడు ఎలావున్నాయి రేపు ఎలా మారుతాయి అని పరిశీలించాలన్న ఆధ్యనాపూర్వకమైన కుతూహలం మాత్రమే నాది.
ఈసారి వెళ్ళినపుడు 1) ఎవరో ఒక సామాన్యుణ్ణి ఎంచుకుని వారి ఇంట్లో ఆకుటుంబం రోజూతినే భోజనం చేయడం 2) ఆప్రాతం ప్రత్యేకతలకు ప్రతీకతలను దర్శంచచడం 3) ఆయాగ్రామ దేవతలను దర్శించి అనువంశిక పూజారులతో (వీరు బాహ్మణులు కాదు) మాట్లాడటం…
ఈ మూడిటిలో ఒకటైనా చేయాలని నిర్ణయించుకున్నాను 
అలసటలేదుకాని నిన్నటి ప్రయాణపు ఒళ్ళునెప్పులతో నిద్రలేచాను వయసుపెరుగుతూండటమే ఒళ్ళునెప్పులకు కారణమేమో ఇంకా ప్రయాణాలు చేయవలసివుంది కాబట్టి నెప్పులు లేని / తక్కువ వుండే ఉపాయాలను వెతుక్కోవాలి
29-9-2014 సోమవారం శుభోదయం