కోటిలింగాల రేవులో ఈ రోజుమధ్యాహ్నం మా చిన్నోడు, నా భార్య, నేను పుష్కరస్నానం చేశాము. వాతావరణం ఆహ్లాదకరంగావుంది.మనసుకి తృప్తిగా అనిపించింది. 
తిరుపతి నుంచి మిత్రుల రాకవల్ల మొదటి రోజు స్నానం తలపెట్టలేదు. ఆరోజు విషాదంవల్ల ఉత్సుకత పోయింది. రెండోరోజు గోదావరి స్నానం అన్నమాటే అనుకోలేదు. 

నాభార్యకు కాలిలో రక్తప్రసరణ కు సంబంధించిన సమస్య వుంది. పాతిక మీటర్లదూరం నడవాలన్నా కష్టమే. రామ్ నారాయణకి ఫోన్ చేసి తక్కువ దూరం నడిచే ఘాట్ ఎక్కడ అని అడిగితే, కారు మాఇంటి దగ్గర పెట్టి వెళ్ళొచ్చు అన్నాడు. నా భార్య కాలి సమస్య చెప్పినపుడు పాస్ వుందిగా బాగా దగ్గరగా వెళ్ళొచ్చు అన్నాడు…లేదులే అనగానే అయితే మేడమ్ ని టూవీలర్ మీద నేను దింపుతాను అన్నాడు. అవసరమైతే అడుగుతా అని చెప్పాను.
ప్రశాంతంగా స్నానం చేసే టప్పుడు కూడా ఈ ఫోన్ అవసరమా అని ఆవిడఅనగానే ఫోన్ కట్టేసి మంచంమీద పడేశాము.పాస్ కూడా ఇంట్లోనే వదిలేశాను. 
(పుష్కరాల కాలంలో అధికారులతో సమానంగా ప్రజల మధ్య వుండే రాజమండ్రి విలేకరులకు కూడా బంధు మిత్రులు వుంటారు. వారిని గోదావరి స్నానాలకు తీసుకు వెళ్ళడం కూడా బాధ్యతే కదా! గత పుష్కరాల్లో ఒకో విలేకరికీ ఐదుగురు చొప్పున వెళ్ళేలా విఐపి పాసులు ఇచ్చారు. ఈ సారి అలాగే పాస్ లు ఇస్తారని ఆశపడ్డాము. సబ్ కలెక్టర్ ని అడిగితే అసలు పాసులే లేవన్నారు…విఐపి పాస్ లు, వివిఐపి పాస్ లు ఆహోదా అవసరంలేని చాలా మంది దగ్గర కనబడుతున్నాయి. 
విలేకరులకి గతంలో లా విఐపి పాస్ లు ఇచ్చి వుంటే అన్నిపాస్ లమీదా కలిపి అన్ని రోజుల్లోనూ మహా అయితే రెండువేలమంది విఐపి ఘాట్ లలో స్నానం చేస్తారేమో! మూడుకోట్ల మంది స్నానం చేసే చోట ఈ రెండువేల మందీ ప్రజలకు మందీ భారమైపోతారా? విలేకరులకి ఈ పాటి ప్రివిలేజ్ ఇవ్వరా? ప్రభుత్వం తరపున పాస్ లు ఇచ్చిన సబ్ కలెక్టర్ గాని మంత్రులు గాని రాజమండ్రి మీడియాను విశ్వాసంలోకి తీసుకుపోకపోవడం, ఊరందరికీ విఐపి పాస్ లు ఇచ్చి, ఎవరికీ పాస్ లు ఇవ్వడం లేదని అబద్ధం చెప్పడం అవమానంగా బాధగా అనిపించి మేము, బంధు మిత్రులు ఘాట్ లకు వెళ్ళడానికి ఈ పాస్ వాడకూడదని నిర్ణయించుకున్నాను. ఇలాంటి సందర్భాల్లో,మనకి కూడా పాస్ లు వుండవా అని చిటపటలాడిపోకుండా ఇట్ హేపెన్స్ అని నవ్వేసే నా భార్యా పిల్లలకీ నేను ఎల్లవేళలా కృజ్ఞుడినే. వాళ్ళ సపోర్టే నా డిగ్నిటీని గౌరవాన్ని కాపాడుతూంటాయి)
మా సెంటర్ లో వుండే ఆటో డ్రయివర్ గోవింద్ తో వీలైనంత తక్కువగా నడిచే దూరం వున్న ఘాట్ కి తీసుకు వెళ్ళమన్నాము..పోలీసుల కంటపడకుండా ఇరుకు సందులు తిప్పుతూ బాగా దగ్గరగా తీసుకు వెళ్ళాడు. 
గోదావరి గట్టుకి ఆనుకుని వున్న కొటిలింగాల పేటంటే చిత్తడిగావుండే ఒండ్రు నేల. సామిల్లుల నుంచి పచ్చి కలపవాసన, నేలనుంచి కలప ధూళి మురిగిన వాసన, గాలివీచినపుడల్లా చిన్నగా సోకి ఆగిపోయాయి. గట్టు ఆవతల మహాజనసందోహాల సందడి రంగురంగుల ఉల్లాసంగా లోపలికి పాకుతున్నట్టు అనిపించింది.
అతి పెద్దదైన కోటిలింగాల రేవు చాలా చాలా చాలా బాగుంది. నిర్వహణ ఇంకా ఇంకా ఇంకా బాగుంది. ఇంత చక్కటి ఘాట్ ను ఇచ్చిన ప్రభుత్వానికి అధికారులకు కృతజ్ఞతలు. ఇంతటి సొత్తుని పుష్కరాలు ముగిశాక అందంగా ప్రయోజనవంతంగా నిలుపుకోవలసిన నిర్వహించుకోవలసిన బాధ్యత రాజమండ్రి పౌరసమాజానిదే
చాలా సేపు స్నానం చెశాము. తిరిగి వచ్చేటపుడు ఆటోకోసం ఎక్కువ దూరం నడవవలసి వచ్చింది. నా భార్య కాలి నెప్పితో చాలా సేపు అవస్ధపడింది. మంచిది కాదని తెలిసినా పెయిన్ కిల్లర్ వేసుకున్నాకగాని ఆమెకు నిద్రపట్టలేదు.
ఇవాళ కేవలం స్నానం చేసి వచ్చాము పుష్కర / తీర్ధ విధులు నిర్వహించడానికి హైదరాబాద్ నుంచి మా పెద్దోడు వచ్చాక మరోసారి వెళ్ళాలి. ఈ రేవుకే వెళ్దామనుకుంటున్నాము.