Search

Full Story

All that around you

Category

ఆలోచనలు

Thought Processing

ఇది మతాతీత విశ్వాసం! 


ఇది మతాతీత విశ్వాసం! 
ఇవాళ సికింద్రాబాద్ లో ఉజ్జయిని మహంకాళినీ, మొన్న హైదరాబాద్ లో పెద్దమ్మ తల్లినీ చూశాము. 
జీవితాన్ని కలుషితం చేసుకున్న మనం…నైతికతను కోల్పోయిన మనుషులం…అసంతృప్తులను చల్లబరచుకోడానికో శూన్యాల్ని పూడ్చుకోడానికో మతాన్ని కౌగలించుకున్నాం…మనిషి ఉనికిని ఆధ్యాత్మికత ద్వారా సిద్ధాంతీకరించే ప్రయత్నం చేసే మతం మీద నాకు తృణీకారమైతే లేదుగాని, మతం మీదకంటే గ్రామ దేవతలంటేనే ప్రేమ గౌరవాలు వున్నాయి. 
పెద్దపెద్ద కళ్ళతో పసుపు పచ్చ శోభతో మూడడుగులు కూడా ఎత్తులేని ఈ పెద్దమ్మ, మహంకాళి తల్లులు ప్రజల నమ్మకాల్లో ఎవరెస్టుకి మించిన ఎత్తులో వున్నారు. 
జీవనవిధానంలో ఒకవిధమైన ప్రాకృతిక ధర్మాన్ని, నిరాడంబరతనీ, సొంత నైతికతనీ పాటించే మనిషి సాంఘిక స్వయంభువత్వమే మతాతీత విశ్వాసం. అక్కడ అన్నంలో బిరుసైన మొరటుతనం వున్నా, బలి ఇచ్చే కోడీ మేకా దున్నల చావు వాసన ఆవరించివున్నా ఏదో పవిత్రత అనుభూతిలోకి వస్తూనే వుంటుంది. 
జంగారెడ్డిగూడెం గంగానమ్మ జాతర, తాడువాయి వీరభద్రుడి తిరనాళ్ళ, నిడదవోలులో కొటసత్తెమ్మ మొక్కు, గోదావరి కుడి గట్టున గుబ్బలమంగమ్మ గుడి, రాజమండ్రిలో సోమాలమ్మ కాపలా, లోవలో తలుపులమ్మ తల్లిదయ…మతంతో నిమిత్తంలేని ఇన్ని జాతర్లు, మరెన్ని సంబరాలు నమ్మకానికీ, ఇచ్చిన మాట నిలబెట్టుకునే / మొక్కుతీర్చుకునే మనిషి నిబద్ధతకీ ఆనవాళ్ళు…అన్నిమతాలవారూ తీర్చుకునే మొక్కబళ్ళు
రాజమండి ఇస్కాన్ టెంపుల్ లో పరిమళాలు బాగుంటాయి. పాతసోమాలమ్మ గుడిలో కూర్చుంటే ఇది నాది అనిపిస్తుంది. కంచిమఠం లో గంభీర ప్రశాంతత కంటే అర్ధంకాని మంత్రాలు అతి తక్కువగా వుండే హైదరాబాద్ పెద్దమ్మ గుడిలో, సికిందరాబాద్ మహంకాళి గుడిలో…అసలు ఏగ్రామదేవతల గుడిలో అయినా మనుషుల అలికిడి అలజళ్ళే నచ్చుతాయి. 
మామూలు మనిషిని కాస్తదూరంగా వుంచే మతంకంటే, కష్టమొచ్చినపుడు చేయి పట్టుకున్నట్టు భరోసా ఇచ్చే మతాతీతమైన విశ్వాసమే నాకు ఇష్టంగా వుంటుంది.
మొక్కుకోవడానికి ఒకసారి, మొక్కు చెల్లించుకోడానికి మరోసారి జనులు తరలి వచ్చే యాత్రలో ఖర్చయ్యే ప్రతి రూపాయీ మన చుట్టూ వున్న ఎకనామిక్స్ ఎలా, ఎంతగా స్టిమ్యులేట్ చేస్తూందో గుడి చుట్టూ వున్న దుకాణాల్ని కాసేపు గమనిస్తే ఆశ్చర్యం కలుగుతుంది. 

  

పండగంటే!!!


గత్యంతరం ఒకటుంటుందన్న స్పృహ కూడా లేకుండా జీవన గమనాలు గంతలు కట్టుకున్న చూపుల వెంట అలవాటైపోయిన సర్కస్ నడకలా సునాయాసంగానే గమ్యం చేరుకుంటూనే వుంటాయి. తండ్రివో, తల్లివో, కూతురివో, కొడుకువో, పనివాడివో, యజమానివో, దొరవో, వెధవవో…ఎవరివైనా సరే ఒక ఆర్బిట్ లో ప్రవేశించాక ఏ కక్ష్యలో పరిభ్రమణం వారిదే.

ఈ ప్రయాణంలో విసుగునీ, భారాన్నీ, విరక్తినీ తొలగించడానికో ఏమో, 
– ప్రయాసపడి భారాన్ని మోసేవారందరికీ ద్వారాన్నీ మార్గాన్నీ తానేనని దైవకుమారుడు ఇచ్చిన భరోసా…
– సర్వశక్తిమంతుడైన దైవం ఒక్కడే, మరే ఆరాధన అయినా అవిశ్వాసమే అన్న ప్రవక్త కనువిప్పూ…
– సర్వ సంశయాలూ విడిచి పెట్టి తననే శరణుకోరమని గీతాకారుడు ఇచ్చిన అండా…
మనిషి ఇచ్ఛను దేవుడి అధీనం చేయడానికి దారులు వేశాయి. 

ఇందుకు ప్రలోభంగా లభించే మనసు ప్రశాంతతా, వేడుక వాతావరణమూ పండగే! పండగే!!
కుడుములు లంచమిచ్చి, పనిముట్లు పూజలోపెట్టి ,కోర్కెలు తీర్చమనే వేడికోలు ఇంటిల్లపాదికీ సంబరమే!!

  

వల్లకాని నిశ్శబ్దం! 


అతి సున్నితమైన, అత్యంత సూక్ష్మమైన సంవేదనలను (senses) కూడా కన్ను, ముక్కు, చెవి, నాలుక, చర్మం గుర్తించడమూ ఒక విధంగా నిశ్శబ్దానికి భంగమే! 
పంచేంద్రియాల అనుభూతికి అందని మౌనమే నిశ్శబ్దం. 
కేవలం ఊపిరితీసుకోవడం విడిచిపెట్టడం మీద కాసేపు దృష్టి సారించగల ఏకాగ్రత అలవడింది కాని, నిశ్శబ్దంలో ఆనందం అనుభవమవ్వడం లేదు. ఈ సాధన చిన్న విషయం కాదు…అది నావల్లకాదు కూడా! 

కుదురులేని మనసు 


ప్రధానమంత్రి వ్యవస్ధమీద నాకు ఇప్పటికీ గౌరవం వుంది. నరేంద్రమోదీ గారి మీద ఎన్నో ఆశలు వుండేవి. రంగులతలపాగాలో ఆయన భారతీయత, ఆయన చేతులూపుతూ చేసే ప్రసంగంలో నిర్దేశించుకున్న లక్ష్యాలు పట్ల కమిట్ మెంటు కనబడేది. 

ఆయనలోని వ్యాపార వర్గాల అనుకూలత ప్రజలకు ఉపయోగపడేదికాక, ఇబ్బంది పెట్టేది మాత్రమేనని ఏడాది అనుభవంతో అర్ధం చేసుకున్నాను. ఇది అర్ధమయ్యాక, (ప్రత్యేక హోదా పై ఆయన మోసం చేయడం వల్లకూడానేమో)…
ఇవాళ ఎర్రకోటలో అదే మోదీ, అదే తలపాగా, అవే చేతులు ఊపడం చూస్తూంటే 

ఎవరో సుప్రసిద్ధ ఇంద్రజాలకుడి మేజిక్ షో చూస్తున్నట్టు అనిపించింది. ఆయన కొత్తగా నినదించిన ‘టీమ్ ఇండియా’ ఏమాత్రం ఉత్తేజపరచలేకపోయింది. 

వెరీ వెరీ సారీ! 
శక్తి హీనుడైపోయిన చివరి మొఘలాయీ చక్రవర్తి కూడా అనేకసార్లు అడిగించుకుని కాని ఈస్టిండియా కంపెనీవాళ్ళ వ్యాపారానికి ఈ నేలమేద అధికారాన్ని ఇవ్వలేదు. అలా వేళ్ళూనుకున్న ఆంగ్లేయులను సాగనంపడానికి మన పూర్వీకులు మూడువందల ఏళ్ళు పాటు పడ్డాక హమ్మయ్య అనుకున్న 69 ఏళ్ళకే ప్రధానమంత్రి, ముఖ్యమంత్రులూ పోటీలుపడి విదేశీకంపెనీలను ఆహ్వానించేస్తున్నారు. 
వ్యాపారఒప్పందాల్లో ప్రజలప్రయోజనమెంత?కార్పొరేట్ల లాభమెంత? ఈరెండింటికీ మధ్య హద్దుల్ని కట్టడి చేసేదెవరు? మొదలైన అంశాల్ని నరేంద్రమోదీ, చంద్రబాబు సహా ఏ ప్రభుత్వాలూ పారదర్శకంగా వుంచకపోవడం వల్ల మనపేదరికాన్ని దేశ,విదేశీ పెట్టుబడులకోసం అడ్డంగా తాకట్టుపెట్టేస్తున్నారనిపిస్తోంది. 
స్వేచ్ఛా స్వాతంత్రాలను ఐచ్ఛికంగా తాకట్టుపెట్టేస్తున్న నాయకులధోరణి కష్టంగా వుంది. అందుకని జెండాపండుగకు వెళ్ళకుండా ఇంట్లోనే వుండిపోయాను. ఒళ్ళుబాగోలేక ఒకసారి, మనసుబాగోలేక ఈవేళ మినహాయించి నేను జెండాపండగ చేసుకోని సంవత్సరమేలేదు. – జైహింద్ 

వృద్ధికి కేంద్రం – జీవితమా ? డబ్బా?


”గడవడమే కష్టంగా వుంది” అంది ఒక యువతి 

”డబ్బుసమస్య ఎవరికి లేదని, ఏదైనా ఆర్డర్ వస్తే పూర్తిచేసి ఇవ్వాలి, వాళ్ళు ఇచ్చింది తీసుకోవాలి ఇదంతా ఎప్పటికి అవుతుందో తెలీదు. అందాకా ఈడబ్బుతోనే సర్దికోవాలి”అని ఓ నలభైఏళ్ళ సీ్త్ర తన పర్సుని ఆయువతికి ఇచ్చింది. 
అందులో ఒక ఇరవై నోటు ఒక పదినోటు కాస్త చిల్లర చూసి ”నువ్వేనయం 

దేవుడి దగ్గర వెలిగించచానికి అగరుబత్తీ లేదు. రేపు తలస్నానానికి షాంపూ పేకెట్ లేదు. కొనడానికి డబ్బులు లేవు” అంది ఆ యువతి.
”ఉన్నదే సర్దుకుని తింటున్నాం. ఎప్పుడు ఏ అవసరం విరుచుకుపోతుందనే భయమే తప్ప బాగానే వున్నాము. అదేజీతం ఇదివరకు చివరి వారమే డబ్బులుండేవికాదు. ఇపుడు వారం పదిరోజుల తరువాత డబ్బు వుండటం లేదు” అని యువతి చెప్పుకొస్తోంది. డబ్బు ఇబ్బందే తప్ప ఎంతబాగా చూసుకుంటాడో అని మురిపెంగా చెబుతోంది. 
ఏదైనా జాబ్ చూడకపోయావా అంది ఆస్త్రీ 

నీలాంటి ముసలోళ్ళకే బయటికి వెళ్ళి పనిచేయడం సమస్య నేను వెళ్ళనే వెళ్ళను అనేసింది యువతి. 
ఇద్దరూ గట్టిగా నవ్వేసుకుని చేతులు పట్టుకుని కబుర్లాడుకుంటూ సంతోషాల్ని కలబోసుకున్నారు. ఒక అగరుబత్తీని ఎన్ని ముక్కలు చేస్తే అన్నిరోజులు దేవుడిముందు వెలిగించవచ్చిని ఆమె చిట్కా చెప్పగానే 

కదా అంటూ భలే డిస్కవరీ అన్నట్టు సంబరపడిపోయింది ఆయువతి. 
ఈసాయంత్రం ఇద్దరి మధ్య (ఖచ్చితంగా ఈ మాటలే కాదుకాని ఇంచమించు)ఈ సంభాషణల్నే విన్నాను. 
డబ్బులేదన్న ఆందోళన తప్ప జీవితం ప్రేమాస్పదం అనే ఎమోషన్ యువతిలో, సమస్యల్ని హాండిల్ చేసే నిబ్బరాన్ని సాధించిన సీ్త్రలో …పాజిటివ్ యాటిట్యూడ్ అద్భుతంగా కనిపించింది. వారు జీవితమే కేంద్రంగా బతుకుని వారు స్వీకరించి ఆస్వాదిస్తున్నారు. నాలాంటి లక్షలు కోట్లమంది డబ్బే కేంద్రంగా తృప్తి లేని బతుకును ఈడ్చేస్తున్నాము.
ఆ ఇద్దరూ ఆకస్మికంగా రెండు చీపురుకట్టలై పోయినట్టు భ్రమ కలిగింది. ధరలు అదుపుచేయలేక, సాంఘిక భద్రత ఇవ్వలేక, కష్టపడి జీవించే అడుగు మనిషికి ప్రశాంతతనూ, గౌరవాన్నీ హరించేసి కార్పొరేట్ ఊడిగపు వెర్రిలో మైమరచిపోతున్న పాలకులను చీపురుకట్టలు కోపంగా చూస్తున్నట్టు భ్రాంతి కలిగింది. డిల్లీనుంచీ అమరావతినుంచి దిగబడే స్మార్ట్ సిటిల్లో తమకు చోటెక్కడో తేల్చమని చీపురుకట్టలు నిలదీస్తున్నట్టు ఒక భావన ఆవరించింది. 
జీవన ప్రాధాన్యతలను తొక్కేసి మనుషుల్ని సింగపూరు డాలర్లకీ అమెరికా డాలర్లకీ ఎడాపెడా తాకట్టు పెట్టేస్తున్న విధానాల్ని తరిమెయ్యడానికి చీపురు కట్టల్ని తిరగెయ్యాలన్నంత కోపం కలిగింది.  
 

పిల్లలకు “పీడకలలు”లేని నిద్ర ఇవ్వడమే ఆయనకు నివాళి!!


ప్రముఖమైన లేదా విశిష్టమైన వ్యక్తికీ, గొప్ప వ్యక్తికీ తేడా వుంది. ఒక సామాజిక ప్రయోజనపు అంతస్సూత్రాలతోనే ప్రభావితమై కార్యాచరణకు దిగిన వారే గొప్ప వ్యక్తులు. సమాజంకోసం వారు అవసరాన్ని బట్టి కొరడా పట్టాలి, చీపురు పట్టాలి. వారే ప్రజల్ని ప్రభావితం చేయగలుగుతారు. 

నాకుతెలిసినంతవరకూ ‘సత్యాగ్రహి’ గాంధీజీ, 

‘భారత సమాజాన్ని అర్ధం చేసుకోడానికి రిసోర్స్’ అంబేద్కర్ మహాశయుడు, 

‘మహా ఇన్ స్పైరర్’ కలామ్ సర్ లకు మించిన గొప్ప వారు లేరు. 
మనుషులు తమ జీవన సార్ధక్యం కోసం, సొంతబతుకుల నుంచి సమష్టి లోకి ఎదిగే విజయం సాధించడం కోసం అమాయకంగా, ప్రయత్నపూర్వకంగా కనే కలలగురించే, కనవలసిన కలల పరిచయం చేసింది ఆయనే!
కలలు…కలలు…కలలు కనండి…కలలు ఆలోచనలు అవుతాయి…ఆలోచనలు ఆచరణలు అవుతాయి అని పిల్లలకు నూరిపోసింది ఆయనే!
ఆరోహణ చివర ఒక శిఖరం వుంటుందనీ, చీకటి చివర వేకువలా కాచుకున్న జ్ఞానం వుంటుందనీ, కష్టపడి చేసే ప్రయాణం విజయగాధగా ముగుస్తుందనీ, విద్యార్ధుల్ని ప్రేరేపించింది ఆయనే!
స్వయం సిద్దుడైన ఆ విజయుడి కలల్ని నిజం చేయాలంటే, కఠిన వాస్తవాలనుంచి వెన్నల విజయాలు సాధించాలంటే పిల్లలకు పీడకలలు లేని నిద్రను ఇవ్వాలి అదే కలాం సర్ కి నివాళి! 
(ఉద్వేగం నుంచి మనసును ప్రశాంతతలోకి తెచ్చుకోడానికి గాంధీజీ మార్గంలో నేను ఈ పూట ఉపవాసం వుంటున్నాను) 

అమరావతి డిజైన్ రాజమౌళిగారికి అప్పగించండి!


ఆంధ్రప్రదేశ్ రాజధాని అమరావతి నిర్మాణానికి డిజైన్ల బాధ్యత రాజమౌళిగారికి అప్పగించాలని మనవి. ఇది వ్యంగ్యం కాదు. వెటకారం కాదు. సీరియస్ గానే చేస్తున్న విన్నపం. 

తెలంగాణా సోదరుల న్యాయమైన డిమాండ్ ప్రకారం రాషా్ట్రన్ని విభజించాలని మొదటినుంచీ కోరుకున్న కోస్తా ఆంధ్రుల్లో నేను ఒకడిని. సమైక్యతా ప్రదర్శనలు జరుగుతున్న కాలంలో నా పోస్టుల వల్ల సీమాంధ్రులతో బండబూతులు తిట్టించుకున్న ఫేస్ బుక్ వాళ్ళలో నేనొక ప్రముఖుడినే.😀😀(ఆంధ్రప్రదేశ్ కు ఆర్ధిక ఇబ్బందులు వుండని విధంగా వాటాలు తేల్చకుండా రాత్రికి రాత్రే సామను బయటపడేసినట్టు చీల్చేసిన సోనియా కాంగ్రెస్ ను ఎప్పటికీ క్షమించలేను)
ఆంధ్రప్రదేశ్ రాజధానిలో ప్రభుత్వకార్యాలయాల నిర్మాణం కోసం 5000 ఎకరాల భూమిని 50:50 దామాషాలో డెవలపర్లకు ఇచ్చేస్తే ప్రభుత్వానికి ఆఫీసు భవనాలు ఫ్రీగా వచ్చేస్తాయి. మిగిలిన సగం స్ధలాన్నీ డెవలర్లు అమ్ముకుని లాభాలతో సహా పెట్టుబడులు రాబట్టు కుంటారని అప్పట్లో ఒక పోస్టు పెట్టాను(ఇపుడు వెతికాను కానీ కనిపించడంలేదు) దాన్ని మిత్రులు వెటకారంగానే భావించారు. అప్పట్లో నన్ను సీమాంధ్రులు శత్రువుగా భావిస్తున్నందువల్ల నా భావనలో సీరియన్ నెస్ ని వివరించే ఓపిక లేకపోయింది. 
సీడ్ కేపిటల్…ప్లానర్…డిజైన్…చీఫ్ డెవలపర్…స్విస్ ఛాలెంజ్, కన్సార్టియమ్ లాంటి టెర్మినాలజీ వినిపిస్తున్నా, ఇపుడు జరిగిందేమిటి? డెవలప్ మెంటుకి ఇచ్చేయడమే కదా? అప్పుడు నేను స్ధూలంగా చెప్పింది ఇదేకదా? ఇందులో వెటకారం ఏమీ లేదుకదా? 
డెవలపర్ ఏంచేస్తాడు? తనకి తెలిసిన డిజైన్లే కదా వేసిఇస్తాడు. సింగపూర్ వాడు వాళ్ళ కళాదర్శకులతో అమరావతి బొమ్మలు గీయించి తెచ్చారు.ఇందులో తెలుగుతనం తేదని ఓఓఓ చించేసుకోవడంలో అర్ధముందా??
అమరావతిని సింగపూర్ లా కాకుండా అమరావతిని అమరావతిలాగే డిజైన్లు గీయడం మనవాళ్ళ వల్లే కుదురుతుంది. బీభత్స దర్శకుడు బోయపాటి శీను రాజమండ్రిలో గోదావరి హారతి వేదికను అందంగా తీర్చి దిద్దలేదా? 

ముఖ్యమంత్రి ఆలోచనల నుంచి సింగపూర్ బొమ్మను చెరిపేసి తెలుగు అమరావతిని ఊహలకు ఎక్కించడం చిన్నవిషయం కాదు. బాహుబలిని నిర్మించిన రాజమౌళి గారికి ఇది మరీ కష్టం కాదు.
మరో ప్లానుతో ముఖ్యమంత్రి సింకయితే ఆడిజైన్ ప్రకారమే రాజధానిని నిర్మించేలా సింగపూర్ ని ఒప్పించడం అసాధ్యం కాదు. 
మనకి డబ్బులు లేవుగనుక రాజధానిని డెవలప్ మెంటుకి ఇవ్వడమే బెటరన్న అప్పటి నా సణుగుడు నిజమయ్యింది కదా! తెలుగుతనం, ఇండియా కూడా లక్షణం వుండేలా డిజైన్ మార్చడానికి ఎవరైనా భారీగా పూనుకోవాలంటున్న నా తాజా సణుగుడు కూడా నిజమవ్వాలని ఆశ ఇది వెటకారం కానేకాదని మనవి

భక్తి, శ్రద్ధల నదీ స్నానం!


కాలధర్మం చెందిన, అయిన వారి జ్ఞాపకాలను సృ్పశించే సామూహిక క్రతువే గోదావరి పుష్కరాల్లో పిండ ప్రధానమని అనుభవమయ్యింది. నా ఉనికికి మా కుటుంబ ఉనికికి క్షేతా్రలు బీజాలు అయిన నా తల్లిదండ్రులు, అత్తమామలు, వారి పెద్దల పట్ల ఒక భక్తి శ్రద్ధలు వ్యక్తపరచడానికి తొమ్మిదోరోజు అయివుండటం వల్ల అన్న శా్రద్ధం పెట్టాను. పూర్వీకుల పేరు నిలబెట్టేది దానమో, ధర్మమో, సంతానమో కనుక ఏదో ఒకటి అయివుండాలి కనుక వారసుడిగా ఒక బాధ్యత నిర్వర్తించానన్న సంతృప్తి మిగిలింది.

గతరాత్రి చాలా సేపు పెద్దలతో నా కున్న జ్ఞాపకలు గుర్తువచ్చాయివారిపట్ల నేను అనుచితంగా ప్రవర్తించిన కొద్ది పాటి సందర్భాలు తలపునకు వచ్చాయి. క్షమాపణలు చెప్పడానికి వారెవరూ లేకపోవడం కొంత దు:ఖానికి కారణమైంది.ఈ ఉద్వేగం పేరు 

పరితాపమో పశ్చాత్తపమో! ఇలా హృదయాన్ని స్వచ్ఛపరచుకున్నాక నదీ స్నానంతో లౌకికమైన క్రతువుని కూడా పూర్తి చేయాలనిపించింది. 
సర్ ఆర్ధర్ కాటన్ గారికి నా తండ్రి పెద్దాడ రామచంద్రరావుగారికి ఇతర కుటుంబ పెద్దలకు పిండ ప్రధానాలు చేయాలన్నాను. కాటన్ గారిగురించి కొత్తగా చెప్పనవసరంలేదు. నాతండ్రిగారు యోధుడు,త్యాగి ఆదర్శవంతమైన జీవితాన్ని ఆచరించిన హీరో. మిగిలిన వారందరూ కుటుంబాలకు మూల స్ధంభాలు. అయితే ఈ ఆర్డర్ లో పిండప్రధానం కుదరదని బ్రాహ్మణుడు తేల్చేశారు. నాతండ్రి, ఆయన తండ్రి ఆయన తండ్రి, నా తల్లి…నా మామ ఆయన తండ్రి, ఆయన తండ్రి, నా అత్త…ఆతరువాతే కాటనైనా మరెవరేనా అని వివరించారు. రాజమండ్రి వచ్చి ఇతరుల సమన్వయలోపం వల్ల అన్యాయంగా పుష్కరాల్లో చనిపోయిన వారి కి కూడా పిండాలు వెయ్యడం వీలుకాలేదు. వారి కుటుంబీకులు ఇపుడు చావు మైలలో వుంటారు కనుక ఇపుడు వారికీ శా్రద్ధాలు పెట్టడం కుదరదు అన్నారు. 
గోత్రనామాల దగ్గర మళ్ళీ చిన్న హర్డిల్…నా గోత్రం చెప్పగానే జంధ్యం ఏదీ అని అడిగారు. మానాన్నగారు నాస్తీకుడు అయి వుండటం వల్ల నాకు వొడుగు చేయించని సంగతి చెప్పాను. సరే శూద్రుడికి చేసినట్టే చేస్తాను అన్నారు. మామగారి గోత్రం చెప్పినపుడు ఇంటర్ కేస్టన్నమాట అన్నారు. దీనికి రెమిడీ వుంది పుష్కరాల తరువాత కలవండి అదీ ముగించేద్దాం అన్నారు. సరే అన్నాను (ఇలా చాలాసార్లయింది. నేను వెళ్ళిందీ లేదు..వెళ్ళేదీ లేదు) 
ప్రోటోకాల్ ఆర్డర్ ప్రకారమే మా కుటుంబాల పెద్దలకు ఇతరుల కోటాలో కాటన్ గారికీ పిండప్రధానం చెశాను.
ఉనికి గీసిన గిరులు దాటి వ్యక్తిత్వాలను విస్తరించుకున్న మనుషులను కాలమే గుర్తుంచకుంటుంది. వారిముద్రలు అంత తేలికగా చెదరవు, చెరగవు.

బాటచేసిన వారినీ, దారిచూపిన వారినీ మరచిపోము. స్మృతి ధాతువును గుండెలో ప్రతిష్టించుకుంటాము. ఇది గాఢమైన ఉద్వేగం…ఈ ఎమోషన్ కి ఒకరూపం పుష్కర స్నానం. 
మనసుల్లో విస్తరిస్తున్న ఎడారుల, ఆశల్లో మొలుస్తున్న ముళ్ళ మొక్కలు, ఊహల్లో అలుముకుంటున్న దుర్భిక్షాలవల్లనో ఏమో గోదావరిని చూస్తేనే ఒక మహదానందం.. ఏదో తన్మయత్వం…స్నానఘట్టం మెట్టుమీద నిలుచుండటమంటే మనుషులూ, గోదావరీ హద్దుగా గీసుకున్న ఆధీనరేఖమీదనో, చెలియలికట్ట నడుమనో ఆగి పరస్పరం గౌరవించుకుంటున్నట్టు అనిపిస్తుంది. మెట్టుదిగితే ఒక చిరు స్పర్శ అనుభవమౌతుంది. నడుములోతు దిగితే ఆలల ఊగిసలాటలో చిన్న సయ్యాట అనుభూతిలోకి వస్తుంది. అపారమైన జలరశులను చూస్తే అణగారిపోయిన ఆర్ద్రతలు 

చెమరుస్తున్నట్టు అనిపిస్తుంది. 
మానవ కల్మషాలు ధరించిన గోదావరీ నమస్కారం

కెసిఆర్ దూకుడు – సెక్షన్ 8 అడ్డుకట్ట! (శనివారం నవీనమ్)


ఓటుకినోటు కేసులో న్యూస్ టివిల బ్రేకింగ్ న్యూస్ లు ఆగిపోయాయి. తెలంగాణా పాలకపక్షమైన టిఆర్ఎస్ నుంచి మీడియాకు లీకులు ఆగిపోవడమే ఇందుకుమూలం. తెలుగుదేశం అధినేత పట్ల చర్యతీసుకునే విషయంలో టిఆర్ఎస్ అధిష్టానం ఆలోచనలు మారుతున్నాయనే ఈ పరిణామాల్ని అర్ధం చేసుకోవాలి.

ప్రతియాక్షన్ కీ రియాక్షన్ వుంటుందన్న సూత్రం భౌతికశాస్త్రం లో ప్రత్యక్షంగా కనిపించదేమోకాని రాజకీయశాస్త్రంలో అడుగడుగునా ఎదురౌతూనే వుంటుంది.
ఉద్యమకాలం నుంచీ కూడా ఆంధ్రోళ్ళపార్టీ అనిప్రచారంచేస్తూ తెలంగాణా ప్రజల్లో తెలుగుదేశం మీద ఈసడింపు, ద్వేష భావాలను టిఆర్ఎస్ నూరిపోసింది. చంద్రబాబుకి ఏమాత్రమూ రాజకీయ అవకాశాన్ని మిగల్చకూడదన్న దిశగానే కెసిఆర్ మొదటినుంచీ వ్యవహరిస్తున్నారు. ఇందుకు లభించిన ఏ అవకాశాన్నీ ఆయన ఎన్నడూ వొదులుకోలేదు. యాభైలక్షల అడ్వాన్సు ఇచ్చిన వలలో రేవంత్ రెడ్డి అడ్డంగా దొరికిపోయారు. తరువాత పరిణామాలు రెండు రాషా్ట్రల్లోనూ ఉద్విగ్న భరితమైన వాతావరణం ఏర్పడింది. వేడిచల్లారే కొద్దీ న్యాయమీమాంసలు తలఎత్తడం మొదలైంది.
లేని ఉద్దేశాన్ని ప్రేరేపించి నేరానికి పాల్పడేలా ఉచ్చులోకి లాగే స్టింగ్ ఆపరేషన్ న్యూస్ టివిల సంచలనాలకు సరే! ప్రభుత్వ ఆధ్వర్యంలోని ఇన్వెస్టిగేటివ్ ఏజెన్సీలకు కూడానా?
ఇది చట్టబద్దమేనా? అయితే ఇలాగే సిబిఐ స్టింగ్ ఆపరేషన్ లో దొరికిన కేంద్రమంత్రి దిలీప్ సింగ్ జుదేవో కేసును 2003 లో సుప్రీంకోర్టు ఎందుకు కొట్టేసింది?
మరి ఎబిసి పని టా్రప్ లోకి లాగేసి పట్టుకోవడమే కదా? అయితే ఏరాష్ట్రముఖ్యమంత్రి మీదైనా ఒక రాష్ట్రపు ఎబిసి వలపన్న వచ్చునా? రేవంత్ రెడ్డి అనే ప్రొటోకాల్ లేని వ్యక్తిమీద విసిరిన వల ఆధారంగా ముందుకి సాగిపోయినపుడు అనుకోకుండా ఆంధ్రప్రదేశ్ ముఖ్యమంత్రి అందులో తగులుకున్నారా ?
ఏంజరిగిందో అందరికీ తెలుసు…కెసిఆర్ రాజకీయ ఉద్దేశాలతోనే వల వేశారు. చంద్రబాబు అందులో చిక్కుకున్నారు..బాబుకి దేశవ్యాప్తంగా పెద్ద డామేజీ జరిగింది. అయితే చట్టపరమైన సాంకేతిక అంశాలను బట్టే కేసునుంచి బయటికి రావడమో, ఇరుక్కుపోవడమో వుంటుంది.
చంద్రబాబుకి జరిగిన డామేజి మేరకు కెసిఆర్ కి సొంతరాష్ట్రంలోగాని దేశవ్యాప్తంగా కాని అదనపు ప్రతిష్టపెరగలేదు. బాహాటంగా మద్దతు ఇవ్వలేకపోయినా కెసిఆర్ సహా అందరూ చేస్తున్న ”కొనుగోళ్ళే” గనుక రాజకీయవర్గాల్లో బాబు పట్ల సానుభూతి పెరిగింది.
అయితే ఆంధ్రులమీద ఇప్పటికే తెలంగాణాలో విజయవంతంగా నూరిపోసిన ద్వేషం మరోసారి ఆ ప్రాంతంలో ఉద్వేగపూరితమైన విజయంలా పరిణమించింది. దానికి రియాక్షన్ గా ఆంధ్రప్రదేశ్ లో ఉక్రోషపూరితమైన ఉద్వేగంగా మారింది.
అయితే దీనినుంచి తెలుగుదేశం తేరుకుంది. ఫోన్ టాపింగ్ లో అడ్డంగా దొరికపోయున తెలంగాణా ప్రభుత్వంలో బాధ్యుల్ని కేంద్రంముందు నిలబెట్టదలచారు. విభజన చట్టం ప్రకారం ఉమ్మడి రాజధాని అయిన హైదరాబాద్ లో శాంతిభద్రతల అదుపు అధికారాలు గవర్నర్ కి అప్పగించాలన్న 8 వ సెక్షన్ అమలు చేయాలని కేంద్రాన్ని కోరారు.
హైదరాబాద్ లా అండ్ ఆర్డర్ గవర్నర్ చేతుల్లోకి వెళ్ళిపోయి ఉత్సవమూర్తిగా మిగిలిపోవడం కెసిఆర్ కే కాదు ఏ ముఖ్యమంత్రికీ ఇష్టం వుండదు. ఇందువల్లే ఈ కేసులో ”తనపని తానే చేసుకుపోయే చట్టం” దూకుడు తగ్గించిందని అర్ధమౌతూంది.
రాజకీయాల్లో ఆధిపత్యాల సాధనకు రాజకీయప్రక్రియలనే అనుసరించడం క్రీడాధర్మం…కెసిఆర్ ఆటను మార్చారు…అవినీతిని బయటపెట్టడానిక అధికారాన్ని చట్టాన్నీ వాడారు. ఆయన అవినీతి మచ్చేలేని గాంధీజీ అయివుంటే, అన్నాహజారే అయివుంటే రేవంత్ రెడ్డిని రెడ్ హాండెడ్ గా పట్టుకున్నందుకు ఆయన ప్రభుత్వం కీర్తప్రతిష్డలు ఉవ్వెత్తున ఎగిసివుండేవి. అయితే ఈ వ్యవహారమంతా ఒకే తానులో గుడ్డ అయివుండి అదే గుడ్డలో చిరుగుల్ని మరకల్ని మాసికల్ని చూపించి ఎగతాళి చేస్తున్నట్టు వుంది.
మొదట ఉక్రోషపడిన చంద్రబాబు రాజకీయప్రక్రియద్వారానే దాదాపుగా ప్రత్యర్ధి దూకుడికి అడ్డుకట్ట పడే ఎత్తుగడలతో ముందుకుపోతున్నారు.
రాజకీయాల్ని రాజకీయాలతో ఎదుర్కోవాలి…చట్టాల్ని చట్టాలతోటీ, ప్రభుత్వాల్ని ప్రభుత్వాలతోటీ ఎదుర్కోవాలి. కెసిఆర్ ఆటనియమాన్ని మార్చే ప్రయత్నంలో వున్నారు. రాజకీయప్రత్యర్ధి తెలుగుదేశాన్ని అధికారంతో కట్టడి చేయాలనుకున్నారు. చాలావరకూ సఫలమయ్యారు కూడా! బయటపడటానికి తెలుగుదేశం రాజకీయప్రక్రియనే చేపట్టింది. ఉమ్మడి రాజధాని కనుక హైదరాబాద్ లో శాంతి భద్రతలు గవర్నర్ క అప్పగించాలని కేంద్రాన్ని కోరింది. ఇది తెలుగుదేశం వొళ్ళుకాచకునే కవచం మాత్రమే కాదు, ప్రత్యర్ధి టిఆర్ఎస్ ని అడుగుముందుకి పడనివ్వకుండా ఆపేసే ఆయుధం కూడా!
ఎత్తులు పై ఎత్తుల రాజకీయాలు సరే! రెండు రాషా్ట్రల మధ్య ఉద్వేగాలు సరే! 

ప్రజాప్రతినిధులను పార్టీలు కొనుక్కోవడమనే దుర్నీతికి ఇలాంటి పరిణామాల వల్ల, ఉద్విగ్నభరితమైన ప్రజామోదం లభించడమే అత్యంత విషాదం!

Blog at WordPress.com.

Up ↑