Search

Full Story

All that around you

Category

జ్ఞాపకాలు

Memories, Emotions

నోస్టాల్జియా ఒక తియ్యని గాయం!


(గోదావరి జనం యాస, జీవితం ఆత్రేయపురం పరిసరాల లొకేషన్లు ఇందులో

హైలైట్ మిగిలిందంతా హ్యూమన్ ఎమోషన్లే!)

దట్టించి, కిక్కిరిసి జీవితాన్ని కమ్ముకున్న కాలం తిరుగుతున్నట్టు కాక కాలిపోతున్నట్టు వుంది. తాతలు తండ్రులు పిల్లలకు బతుకు ఇచ్చిన ఊరిలాగ, ఊరి చెరువులాగ, పంటచేను లాగ, ఎడ్లబండిలాగ, మనుషుల మూలాలు, జీవితాల వేర్లు దగ్ధమైపోతున్నట్టు వుంది.

నేలమీద కాలిజాడలనే పడనివ్వని పరుగులో ఎన్ని సహజమైన ఆందాలను, అయినవారి మధ్య బంధాలను కోల్పోతున్నామో అనుకున్నపుడు నిట్టూర్పే మిగులుతుంది.

ఏది పోయిందో ఏది పోబోతోందో తెలియనివ్వని ఆధునిక మాయలో కొట్టుకుపోతున్న తరాలను చూస్తూ మనిషిలో గూడుకట్టుకున్న బెంగ కూడా ఒక తియ్యని గాయమే అవుతుందని ”శతమానం భవతి” చూశాక అనుభవమౌతుంది.

గతించిన కాలం మిగిల్చిన దుఖం కూడా ఒక ఉద్వేగభరితమైన ఆనందాన్ని ఇస్తుందని ”శతమానం భవతి” చూశాక అనుభవంలోకి వస్తుంది.

కుదిరితే మీరు కూడా #ZEEసినిమాలు లో వస్తున్న ఈ సినిమా చూడండి! బాగుంటుంది.

ఇతనిలో ఫైరుమన వేదనని మనమే వింటున్నట్టు వుంటుంది


పవన్ కల్యాణ్ మాటలన్నీ మనకితెలిసినవే అనిపిస్తుంది. అయినా విసుగురాదు. మన వేదనని మనమే వింటున్నట్టు వుంటుంది.మన ఆవేశాన్ని మనమే చూపిస్తున్నట్టు వుంటుంది. మన చుట్టూ వున్న దుర్నీతిని మనమే తొలగిస్తున్నట్టు అనిపిస్తుంది. అతని మీద ఒక నమ్మకం హృదయం నుంచి ప్రవహిస్తున్నట్టు వుంటుంది. ఈ ఫీలింగ్స్ అన్నిటికీ భౌతిక సాక్ష్యంగా అనేక సార్లు వెంటు్రకలు నిక్కబొడుస్తాయి

జనంలో ఆక్రోశాలు, ఆవేదనలు, ఉద్వేగాలు, సమాధానంలేని ప్రశ్నల్ని ముప్పై ఏళ్ళక్రితం ఎన్ టి రామారావు హృదయం నుంచి ప్రతిబింబించారు. రాజకీయ సాంప్రదాయాలను లాంఛనాలను విచ్ఛినం చేస్తూ అన్ని దుర్నీతులకూ కాంగ్రెస్ మీద నిప్పులు చెరిగిన ఎన్ టి ఆర్ ని నిజజీవితంలోనూ హీరో అయ్యారు. అపుడు ప్రజలు తమను ఆయనలో చూసుకున్నారు. ఆ ఐడెంటిటీ ఆయనకు నాయకత్వాన్ని కట్టబెట్టింది. 
రాజకీయాల్లో పాలనలో సొంత కుటుంబంలో ఎన్ టి ఆర్ సాఫల్యాలు వున్నాయి. వైఫల్యాలు వున్నాయి. ఆయన ముగింపు దయనీయమే …అయినా స్వాతంత్యా్రనంతరం తెలుగునాట ఎన్ టి ఆర్ కు మించిన ప్రజానాయకుడు రాలేదు. 
చరిత్ర పునరావృతమౌతూంది. 
పవన్ కల్యాణ్ – ఎన్ టి ఆర్ ని తలపిస్తున్నారు. ఈ ఇద్దరి తొలిసభలకు చాలా పోలికలున్నాయి…తేడాలున్నాయి. అప్పటికి ఇప్పటికీ ఆర్ధిక, సామాజిక నేపధ్యాలు పోలికలేనంత మారిపోయాయి. మౌలికమైన రాజకీయనేపధ్యం దాదాపు మారలేదు. ఈ ప్రమేయాలన్నటినీ పరిగణనలోకి తీసుకుని చూసినపుడు మళ్ళీ ఒక ప్రజానాయకుడు ఉద్భవించాడన్న భావన కలుగుతోంది. 
రాజకీయాల్లోకి వస్తారని ఊరించి ఊరించి అపూర్వ జనసందోహంతో రాజకీయ ప్రవేశం చేసిన చిరంజీవి ఉపన్యాసం తొలిసభలోనే నిరుత్సాహపరచింది( ఏళ్ళతరబడి ఆయన మీద విపరీతంగా పెరిగిపోయిన ఎక్స్ పెక్టేషన్ అందుకు కారణం కావచ్చు)
రాజకీయ సాంప్రదాయాలకు పద్ధతులకు మర్యాదలకు భిన్నంగా ప్రజాజీవితంలోకి వచ్చే వారిమీద విమర్శలు అతితీవ్రంగా వుంటాయి. సినిమా వాళ్ళకు రాజకీయాలేంటి? మొఖాలకు పూసుకునే రంగులు ఎంతకాలం నిలుస్తాయి? వగైరా సమస్యలను అపుడు ఎన్ టి ఆర్ ఎదుర్కొన్నారు. ఇపుడు పవన్ ఎదుర్కోవడం మొదలు పెట్టాడు
ఎన్ టి ఆర్ ఉపన్యసించి వెళ్ళిపోయాక ఆ ప్రాంతంలో ఒక రోజంతా విమర్శలు చర్చలు మద్దతు మాటలూ వినబడేవి. ఇపుడు అవనీ్న టివిల్లోనే, ఫేస్ బుక్ లోనే కనబడుతున్నాయి. అప్పట్లో నాయింట్లో నేనూ నా భార్యా చాలాసారు్ల ఎన్ టి ఆర్ గురించి మాట్లాడుకున్నాం. ఈయన గెలిస్తే బాగుండును అనుకునే వాళ్ళం. 
ఎన్ టి ఆర్, పవన్ – ఈ ఇద్దరూ ఎవరి సి్క్రప్టులతోనో ఉపన్యసించినవారే. ఇద్దరి ఉపన్యాసాలూ విన్నంత సేపూ వేరువేరు సినిమాల్లో వారే చెప్పిన ఈ డైలాగులన్నీ మనకితెలిసినవే అనిపిస్తుంది. అయినా విసుగురాదు. మన వేదనని మనమే వింటున్నట్టు, మన ఆవేశాన్ని మనమే చూపిస్తున్నట్టు, మన చుట్టూ వున్న దుర్నీతిని మనమే తొలగిస్తున్నట్టు అనపిస్తుంది. ఈ ఫీలింగ్స్ అన్నిటికీ భౌతిక సాక్ష్యంగా అనేక సార్లు వెంటు్రకలు నిక్కబొడుస్తాయి. 
అయితే-
రాజశేఖరరెడ్డి చనిపోయింది మొదలు రాష్ట్రవిభజన జరిగేదాకా ఆంధ్రప్రదేశ్ లో జరిగిన పరిణామాల్లో ప్రజలమైన మనకి ఉన్నది ఉన్నట్టు చూసే శక్తి నశించింది. 

మనం రాజకీయపార్టీల ఒట్లకు వేటలమైపోయాం. మనకితెలిసో తెలియకో కులం, మతం, ప్రాంతం కళ్ళజోళ్ళుతొడిగేసుకున్నాం. ఎవరేమిచెప్పినా వినకముందే అనుమానాల్ని పెంచేసుకుని ఆదిశగానే ప్రచారాలు కూడా చేసేస్తున్నాం
ఎన్ టి ఆర్ హయాంలో కూడా ఇది చాలా పరిమితంగా జర్నలిస్టులు, రాజకీయవర్గాలు, సామాజిక వేత్తల్లోనే వుండేది. ప్రజలు మౌనంగా విని నిర్ణయానికి వచ్చేవారు. 24 గంటల న్యూస్ టివిల వల్ల, సోషల్ మీడియావల్లా ప్రజలకు ఇపుడు రెండు పాత్రలు సంక్రమించాయి. ఎవరికి వారు జీవించే సొంత పాత్ర. రెండు ఎవరికితోచిన అహగాహనను ఇతరులకు చెప్పే మీడియా పాత్ర. ఇందులో ప్రతివారూ శ్రోతలే. ప్రతివారూ ఉపన్యాసకులే. 
ఈ గందరగోళంలో పవన్ నే కాదు ఎవరినీ నమ్మలేని స్ధితి … నమ్ముకున్న నాయకుల్నీ అనుమానించే స్ధితి తప్పడం లేదు. 
కాంగ్రస్ కో తెలుగుదేశానికో బిజెపికో ఉపయోగపడటానికే పవన్ వచ్చాడంటే “కాబోలు” అనే అనుమానమే హెచ్చుగా వినబడే గందరగోళం పెరిగిపోయింది. “అవునా” అని ఆశ్చర్యోయే నమ్మకం దాదాపు కనిపించడం లేదు.
అసంఖ్యాకమైన సినీ అభిమానులు వున్న అమితాబ్ బచ్చన్, చిరంజీవి మొదలైన వారు సఫలమైన లేదా విఫలమైన రాజకీయ నాయకులుగానే వుండిపోయారు. చివరిలో రాజకీయనాయకుడిగా ఎన్ టి ఆర్ విఫలమైనప్పటికీ ఆయన ఎప్పటికీ గొప్ప ప్రజానాయకుడే! ప్రజల సుఖదుఃఖాలని కష్టనష్టాలనీ అనుభూతి చెంది ఆవేశాలు ఉద్వేగాలు ఉద్రేకాలతో వాటిని నోటిమాటలతోగాక హృదయపూర్వకంగా ప్రతిబిబింపచేయడం వల్లే ఆయన నాయకులందరిలో ఉన్నతుడయ్యారు. 
పవన్ కళ్యాణ్ కూడా అంతటినాయకుడే అనిపిస్తున్నాడు. మూడు పెళ్ళిళ్ళవాడనో, అన్నలకే చెప్పుకోలేని వాడనో నాలాంటి విమర్శకులు దుమ్మెత్తిపోసినా ప్రజల పట్ల ఆర్తీ ఆర్ధ్రతలున్నంతకాలం, వాళ్ళకోసం దుర్నీతికి ఎదురెళ్ళే దమ్మున్నంతకాలం వారు నాయకుల బలహీనతలను ప్రజలు పట్టించుకోరు. 
బాటవేసినవాళ్ళని ప్రజలు మరచిపోరు. ప్రేమాస్పదంగా గౌరవించుకుంటారు. 

భ్రమలేని నమ్మకం కుదిరితే నమ్మాలనివుంటుంది. నమ్మకం మాటలనుంచి రాదు. హృదయం నుంచి ప్రవహించాలి. భవిష్యత్తులో ఏం జరుగుతుందోకాని పవన్ కలవరింతంతా హృదయపూర్వకమేనని నమ్మకం కలుగుతోంది.
(ఇది నా బ్లాగులో 15-3-2014 న రాసినది అందులో ఒకటిన్నర పేరాలు తొలగించి చూస్తే ఇప్పటికీ హోల్డ్్స గుడ్ అని అర్ధమైంది – పెద్దాడ నవీన్) 
  

  

ఆయనే దేవుడు…ఆయనే దెయ్యం 


ముందే నిర్ణయించుకున్న మూసలతో రాతల్ని కొలిచే పాఠకులున్న క్షేతంలో…ఆరో వర్ధంతినాడు రాజశేఖరరెడ్డిగారిని ప్రస్తుతించడమంటే ఆయన అభిమానులతోనూ, వ్యతిరేకులతోనూ బూతులు తిట్టించుకోవడమే…నాలో పాత్రికేయ లక్షణం ఎంత మిగిలివుందో ఒక సారి చూసుకుందామని తిట్టింగుకోడానికి మిత్రుడు గోపాల్ ప్రేరణతో సిద్దమైపోయాను. వైఎస్ గురించే రాశావు చంద్రబాబు అంత పుడింగా అనే వాళ్ళకి సమాధానం ఇవ్వలేను ఎందుకంటే వాళ్ళు సమయమూ సందర్భమూ ఎరుగని మూర్ఖులు కాబట్టి ….

http://www.telugu360.com/te/ysr-is-god-he-is-the-demon/

   
 

ఆంధ్రకేసరి జయంతి నేడే(మాగంటి మురళీమోహన్ గారికి ఈ పోస్టు అంకితం)


రాజమండ్రి విమానాశ్రయానికి ప్రకాశం పంతులుగారి పేరు పెట్టనున్నట్టు ముఖ్యమంత్రి చంద్రబాబు పుష్కరాలకుముందు ప్రకటించారు. ఆయన స్ధానికుడు కానందున విమానాశ్రయానికి మరో పేరు ఆలోచిస్తున్నామని పుష్కరాలతరువాత రాజమండ్రి ఎంపి మాగంటి మురళీమోహన్ చెప్పారు. చరిత్రజ్ఞానం లేకపోవడం నేరం కాదు. కానీ, చరిత్రను ధ్వంసం చేసే ప్రజాప్రతినిధులను ఎన్నుకోవడం మన దౌర్భాగ్యం. 

అయ్యా మురళీ మోహన్ గారూ! మీరూ ఎక్కడినుంచో దిగబడినవారే! దయచేసి రాజీనామా చేసి స్ధానికుల్నే ఎన్నుకునే అవకాశం మాకు ఇవ్వండి అని నిలదీస్తే ఆయన తల ఎక్కడ పెట్టుకుంటారు? 
ఒంగోలుదగ్గర వినోద రాయునిపాలెంలో పుట్టి, దరిద్రంలో పెరిగి, ప్లీడరుగా రాజమండ్రిలో జీవితం ప్రారంభించి, మున్సిపల్ చైర్మన్ గా ఎన్నికై ,బారిస్టరుగా ఎదిగి, మద్రాసుకి మకాం మార్చి, ఎడాపెడా సంసాదిస్తూ బ్రిటీష్ కమీషన్ అధ్యక్షుడుగా వచ్చిన సైమన్ వెనక్కి పొమ్మన్న స్వాతంత్రోద్యమంలో తుపాకీతో వస్తున్న పోలీసులకు దమ్ముంటే కాల్చు అని గుండె చూపి, ఉమ్మడి మద్రాసు రాష్ట్రంలో రెవిన్యూ మంత్రి అయ్యి, ప్రజల కు చేరువగా పాలనను చేర్చడానికి తాలూకాల నుంచి ఫిర్కాలను విభజించి, విజయవాడవద్ద కృష్ణా నదిపై బేరేజీని పునర్నిర్మించి, రాష్ట్రం విడిపోయాక కర్నూలునుంచే పదమూడునెలలు టెంటుల్లో పాలన సాగించి, వాల్తేరులో అసెంబ్లీని నిర్వహించి, ఆంధ్రరాష్ట్రం ఆంధ్రప్రదేశ్ గా పునర్నిర్మిత మయ్యేవరకూ 85 ఏళ్ళు (23 -8-1872 – 20 -5-1957)జీవించి సొంతఇల్లుకూడా లేని ముఖ్యమంత్రిగా పేదరికంలో హైదరాబాద్ లో పేదరికంతో మరణించిన ఆంధ్రకేసరి టంగుటూరి ప్రకాశం పంతులు గారి 143 వజయంతి ఈరోజే. 
పాలనలో తెలివినికాక హృదయాన్ని చూపిన తెలుగు నాయకులు టంగుటూరి ప్రకాశం పంతులుగారు, నందమూరి తారక రామారావుగారు తప్ప మరెవరూలేరు. సమస్యలపై ఆ ఇద్దరూ ఓట్ల లెక్కల్ని కాక సమస్యల పరిష్కారానికి తోచిన పరిష్కారాలను, హృదయపూర్వకమైన ఉద్వేగాలతోనే నిర్ణయాలు తీసుకున్నారు.

ఇద్దరూ ఎవరు ఏమనుకున్నా తాము నమ్మినదే త్రికరణశుద్దిగా ఆచరించిన ధీరులు.

ఇద్దరూ ఎత్తుపల్లాలు చూసినవారే…అవసానకాలంలో ఒకరిని పేదరికం, మరోకరిని పట్టించుకునే వారు లేని ఒంటరితనం వేటాడింది. మరుగుజ్జు నాయకులకు తెలియకపోయినా ఉత్తేజభరితాలైన వారి జ్ఞాపకాలు ప్రజల హృదయాల్లో పరంపరగా విస్తరిస్తూనే వుంటాయి. 

 

ఆకాశంతోపాటు నేలలోకీ చొచ్చుకుపోయిన చెట్టు! 


తెలిసినదానినుంచి, తెలియనిదానినుంచి, ఊహలనుంచి, వాస్తవం నుంచి, ఎడబాటు అనుభవిస్తున్నపుడు సంబంధీకులకోసం వెతుక్కునే క్రమంలో నాకు ఇదొక జ్ఞాపకం. నా ఉనికికి పునాదైన ఆ స్మృతిని జీవితంలోకి అనువదించుకోవాలని తాపత్రయంగా వుంది. నిర్దాక్షిణ్యంగా ఒకవైపులాగేసే కాలానికి ఎదురీది తాపత్రయాల్ని నెరవేర్చుకోలేమని తెలిసి మనసు బెంగపడుతుంది. 

అయినా, కొత్త స్నేహాలు, సందర్భాలు, విషయాలూ జీవితాన్ని సుసంపన్నం చేయవలసిందే. బతుకు లోపలిపొరలనుంచి అనుభవాలు వెలికిరావలసిందే.తెలిసున్న సత్యాలను కొత్తనేస్తాలతో కలబోయవలసిందే. సంపాదించుకున్న గాయాలను సంక్రమించిన రత్నాలనూ ప్రదర్శించవలసిందే. 
పన్నెండేళ్ళకి ఒకసారి నదీపుత్రులంతా పుష్కర సమాగం జరుపుకున్నట్టు ఒక్క సారి జీవించిన జీవితాన్ని మళ్ళీ మళ్ళీ జీవించడం బాగుంటుంది. ఆలోచనల్ని జ్ఞాపకాల్లోకి పంపేలా మనసు రీవైండ్ అవ్వడం బాగుంటుంది. 
(ప్రతీ జ్ఞాపకమూ ఏ ఒకరికో ఉత్తేజభరితమే! స్ఫూర్తవంతమే! త్యాగి, యోధుడు, ఆచరణశీలి, గాంధేయవాది నాతండ్రిపెద్దాడ రామచంద్రరావుగారి స్మృతి మా కుటుంబానికే గాక మరికొందరికైనా ఆదర్శప్రాయమే అని నానమ్మకం…

ఈరోజు ఆయన 104 వ జయంతి)  

  

ఘనమైన అనుభవం…అపురూపమైన జ్ఞాపకం (ఎన్ టి ఆర్92 వ జయంతి)


ఎన్ టి ఆర్ ఏ ప్రాంతంలో ఏమి మాట్లాడాలో నోట్సు రాసిన టీములో, ఆఅంశాన్ని ఏరోజుకి ఆరోజు తెల్లవారు ఝామున వారికి వివరించే టీములో వుండే అవకాశం నాకు దొరికింది.అపుడు ఈనాడు అగ్రికల్చరల్ బ్యూరో ఏకైక రిపోర్టర్నీ సబ్ ఎడిటర్ నీ నేనే…మాచీఫ్ & న్యూస్ ఎడిటర్ వాసిరెడ్డి సత్యనారాయణ గారు. తెలుగు టైపిస్టు ఉమాదేవి. 

ఎన్ టి ఆర్ పర్యటనకు నాలుగు నెలల ముందునుంచే ప్రాంతాలవారీగా సమస్యలు స్ధితిగతులు ఆర్ధికాంశాలగురించి, వాసిరెడ్డిగారూ, నేను – రిపోర్టర్లు ముఖ్యమైన పార్ట్ టైమర్ల తో(అప్పటికి సి్ట్రంగర్ వ్యవస్ధ పుట్టలేదు) ఫోన్లలో, సమావేశాల్లో వివరాలు సేకరించి నోట్సు తయారు చేశాము. ఒకో టాపిక్ A4 కాగితం లో సగానికి వచ్చేలా క్లుప్తంగా రాయడం నా పని…దాన్ని తప్పులు లేకుండా టైప్ చేయడం ఉమాదేవి పని.
ఇది అచ్చు వేసే ఫార్మేట్ కాదు. ఇదంతా ఎందుకు చేస్తున్నామో మాకు తెలియదు. వాసిరెడ్డిగారిని అడిగితే ముఖ్యమైన పనే అనేవారు.
ఎన్ టి ఆర్ పర్యటన మొదలైంది. కృష్టాజిల్లాలో ప్రవేశించడానికి రెండురోజులు ముందు మరోన్యూస్ ఎడిటర్ మోటూరి వెంకటేశ్వరరావుగారు తనతో పాటు నేనూ టూర్ లో వుండాలన్నారు. రిపోర్టింగ్ కి నాకంటే సీనియర్లు వున్నారు కదా అంటే న్యూస్ కవరేజి కి రెగ్యులర్ టీములు, హైదరాబాద్ నుంచి వచ్చే ఒక చీఫ్ రిపోర్టర్ వుంటారు.కవర్ చేయనవసరంలేదు అబ్జర్వేషన్ కి వెళ్ళాలి అని చెప్పారు. మొదటి రోజు చైతన్యరధాన్ని అనుసరించాము. ఆసాయంత్రమే పర్వతనేని ఉపేంద్రగారు మమ్మల్ని పిలిపించుకున్నారు. అప్పటినుంచి కాన్వాయ్ లో చైతన్యరధం తరువాత మాకారు వుండేలా చూడాలని నందమూరి హరికృష్ణ వాళ్ళ పర్సనల్ స్టాఫ్ ని ఆదేశించారు. ఆతరువాత మోటూరిగారు చెప్పారు”నువ్వు రాసిన నోట్సు ఆధారంగానే ఎన్ టి అర్ ఉపన్యాసాలు వుంటాయని” చాలా సేపు ఎగ్జయిట్ మెంటు తట్టుకోలేకపోయాను…కేవలం రెండు సంవత్సరాల వయసున్న జర్నలిస్టు ఉబ్బితబ్బిబయిపోవడం ఏమిటో గుర్తుచేసుకున్నపుడల్లా నాకు అనుభవమౌతూనే వుంది.
”కుక్కమూతి పిందెలు ఈ కాంగ్రెస్ వాళ్ళు” అన్న వాక్యంతో మొదలై జైతెలుగుదేశం అనేపదంతో అన్న ఉపన్యాసం ముగిసేవరకూ ఒళ్ళంతా చెవులు చేసుకుని వినే వాణ్ణి. మోటూరిగారు చెప్పినట్టు మొదటి రెండురోజుల ఉపన్యాసంలో నేను రాసిన సమస్యల ప్రస్తావనే లేదు. రెండో రోజు అర్ధరాత్రి ప్రాంతంలో ఉపేంద్రగారు మా కారెక్కి తెల్లవారుజామున అన్నగారిని కలిసి ఆరోజు ఏరియాలు సమస్యల్ని ఎక్స్ ప్లెయిన్ చెయ్యాలి అన్నారు. నన్ను చూపించి ఇతను ఇంప్రెస్ చేయలేడేమో సురేష్ ని తీసుకురాలేకపోయారా అన్నారు. కాన్సెప్టు వాసిరెడ్డిది…సి్క్రప్ట్ నవీన్ ది అని మోటూరిగారు వివరించారు. 
అలా రోజూ బ్రీఫింగ్ వుండేది వివరణ అంతా మోటరిగారిదే..నేను పక్కనే వుండటం ఎపుడైనా మోటూరిగారి వివరణకు తోడు పలకడం…ఇలా 8 జిల్లలాల్లో రెండునెలలకుపైగా బ్రీఫింగ్ లో నేను కూడా వున్నాను. 
ఒక్కసారి చెప్పగానే ఎన్ టి అర్ కళ్ళుమూసుకుని మననం చేసుకునేవారు. ఆవెంటనే హావభావాలతో ఉపన్యాసం ఇచ్చేవారు. మోటూరిగారు ఒకే అనగానే ఎన్ టి ఆర్ రైటో అని నవ్వేసేవారు. ఒకోరోజు నోట్సు ఒకటి ఆయన చెప్పేది మరొకటిగా వుండేది. రెండుసార్లు ప్రయత్నించి కుదరకపోతే ఇవాళ సాధారణ ప్రసంగమే (కుక్కమూతి పిందెలు..వగైరా విమర్శలు) అనేసే వారు ఎన్ టి ఆర్.
రోజూ మధ్యాహ్నం రెండుగంటలకు ఎక్కడినుంచైనా వాసిరెడ్డిగారికి ఫోన్ చేయడం నా బాధ్యత..ఎన్ టిఅర్ పర్యటనపై స్పందనలు విమర్శలకు ఆరోజు పత్రికల్లో వచ్చిన వార్తలమీద ఎన్ టి ఆర్ ఏమి మాట్లాడాలో వాసిరెడ్డిగారు రెడీ చేసివుంచేవారు. ఫోన్ లో దాన్ని రాసుకుని, ఫెయిర్ కాపీ రాసి మోటూరిగారికి ఇస్తే, ఆయన ఉపేంద్రగారూ చైతన్యరధం ఎక్కేవారు. అదంతా ఎన్ టి ఆర్ కి బీ్రఫ్ చేసేవారు. ఈ బ్రీఫింగ్ సెషన్ లో చివరి పదిహేనురోజులు మాత్రమే నన్ను అనుమతించారు.
ఎన్ టి ఆర్ తో జ్ఞాపకాలు ఒక పుస్తకానికి సరిపడావుంటాయి. అంతటి అనుభవాలు నాకు మిగలడానికి మూలం నా ప్రతిభో, జ్ఞానమో కాదు. బహుశ ఈ పనికేటాయించడానికి ఇతరులు ఎవ్వరూ ఖాళీగా లేకపోవడం…చెప్పిన పని చెప్పిన మేరకే చేయగల బుద్ధిమంతుడు వీడు అని వాసిరెడ్డిగారు, మోటూరిగారూ నమ్మడం…
నిజమే! నేను చేసిన ఈ పనికి పెద్దతెలివితేటలు అవసరంలేదు….అయినా చరిత్రను తిరగరాసిన నాయకుడికి 8 జిల్లాల్లో మంచి ఇన్ పుట్స్ ఇచ్చిన టీమ్ లో నేనూ వున్నానన్నది నాకు ఘనమైన అనుభవం…అపురూపమైన జ్ఞాపకం 

  

ఊహా, ఉద్వేగం – రంగే!హోళీ వెలవని జ్ఞాపకమే!!


రంగులు పలకరిస్తాయి…రంగులు పరవశింపజేస్తాయి…రూపాలనుంచి విడిపోయిన రంగులు ఒక ఉద్వేగం…రూపాలు కౌగలించుకున్న రంగులు మరో ఎమోషన్.. 
రంగుల్లేకపోతే ఊహలూ లేవు…అసలు మనిషి ఊహలు అనువాదమయ్యేది రంగుల్లోనే…

చెప్పలేనంత కృతజ్ఞతతో దేవుణ్ణీ, అంతుచిక్కని భయంతో దెయ్యాన్నీ సృష్టించుకున్న మనుషులు మిగిలిన అన్ని ఉద్వేగాలకూ రూపాల్ని అనుభవాలు అనుభూతల నుంచే తీర్చిదిద్దుకున్నరు. 

మనసన్నాక తుళ్ళింతా వుంటుంది. దానికి రంగూ రూపూ ఊపూ ఇచ్చిన మనిషి సృజనాత్మకత ప్రకృతినుంచి నేర్చుకున్నదే. ఇలా మనకొచ్చిన వాటిలో “హోలీ”ఒక రోమాంఛిత/రొమాంటిక్ వేడుక

ఉత్తరాదినుంచి “హోలీ” తెలుగునాట కాలు మోపి పడుచుపిల్లలకే పరిమితమైన “కోలాటం”తో కాలుకదిపి స్ధిరపడిపోయింది. ఈవాతావరణం రాజమండ్రిలో కనిపించని రోజుల్లో, 2001 లో కృష్ణుడు పెరిగిన బృందావనంలో (వృందావన్) నేనొక్కణ్ణీ హోలీ ఆట చూశాను. 

ఆసయమంలో న్యూఢిల్లీలో లక్ సభ స్పీకర్ (బాలయోగి గారు) నివాసంలో 14 రోజులు అతిథి గా వున్నాను. హోలీకి ముందురోజు స్పీకర్ పిఎ సత్తరాజుగారు వృందావన్ వెళ్తారా బాగుంటుంది అని అడిగారు. నా కూడా ఇంకెవరూ లేరు. ఏమీతోచనితనం వల్లా, కుతూహలం వల్లా సరేనన్నాను. 

కృష్ణజన్మస్ధానమైన మధుర, కృష్ణుడు పెరిగిన వృదావనం, హోలీ పండుగల గురించి ఆరాత్రి ఇంటర్ నెట్ లో సెర్చ్ చేసి ప్రింట్లు తీసుకున్నాను. నా కోరిక ప్రకారం ఇంగ్లీషు వచ్చిన కేబ్ డ్రైవర్ ని ఏర్పాటు చేశారు.

కారు రంగుల్లో తడిసిపోయింది. ముందుగా మధురలో కేశవదాస్ స్వామి (కృష్ణుడు) ఆలయానికి వెళ్ళాను. కూడా డ్రయివర్ వున్నాడు. అతని దగ్గర సత్తిరాజు గారు ఇచ్చిన ఉత్తరం వుంది. దానివల్లే పండగ రష్ లో కూడా మాకు క్యూతో నిమిత్తంలేని ప్రత్యేక దర్శనం దొరికింది. పాలతో కృష్ణుడికి స్నానం చేయించి ఒళ్ళు తుడితే అవకాశం కుదిరింది. ఆవాతావరణం శుభ్రంగాలేదు. పండితుల ను చూస్తే వీళ్ళు స్నానాలు చేసి చాలా రోజులయ్యిందేమో అనిపించింది. ఆమాటే అంటే డ్రయివర్ నన్ను చాలా కోపంగా చూశాడు.

అక్కడి నుంచి పదకొండింటికి వృందావన్ చేరుకున్నాము. కృష్టుడు పెరిగిన ఆ ఊరిలో బాగా తీర్చిదిద్దిన పెద్దతోట. ముదురు ఆకుపచ్చ ఆకులు. బూడిదరంగు కాండాలు. వేళ్ళతో నొక్కితే స్పర్శకు అందిన మెత్తని అనుభవం …ఒక మనిషిని ముట్టుకున్నంత మృదువుగా అనిపించింది. 

ఆచెట్లలో మామిడి రావి బాదం చెట్లను గుర్తుపట్టగలిగాను. అన్నీ పూల మొక్కలే ఎన్నోరంగురంగుల పూలు. గుంపులు గుంపులుగా మనుషలు. రంగులు పూసుకుంటూ…పులిమించుకుంటూ… అక్కడ ఉత్సాహమంతా పడుచు అమ్మాయిలూ, స్త్రీలదే. 

నల్లటి నారంగూ, ఆకారాల వల్ల ఉత్తరభారతీయుల మధ్య నేను ప్రత్యేకంగా కనబడుతాను. అక్కడ ప్రతీ ఒక్కరూ నన్ను కుతూహలంగా చూసినవారే. చాలమంది పలకరింపుగా నవ్విన వారే. ఒకావిడ వచ్చి ఏదో అని చేత్తో నొసటిమీదా చెంపల మీద రంగు పూసేసింది. బహుశ హిందీలో ఆమె నాకు శుభాకాంక్షలు చెప్పిందేమో. 

తరువాత అందరూ నన్ను రంగుల్లో ముంచేశారు. నాకూ రంగులు ఇచ్చారు. ఆరంగలు నా అసలు రంగుని కప్పేశాయి. రెండుగంటల సమయంలో నేనున్న చెట్టుకింద భోజనాలకు చేరిన ఒక కుటుంబంలో పెద్దావిడ నాకు రెండు ఆలూ పరాటాలు ఇచ్చింది. ఒకటే తీసుకున్నాను. అదితినేశాక రెండోది కూడా తీసుకుని వుంటే బాగుండేది అనిపించింది. ఆకలివల్ల కాదు అపరిచితునిపట్ల కూడా ఆదరణ చూపగల స్త్రీ అర్ధ్రతను గాఢంగా అనుభూతి చెందడానికే…

మంచుకురిసే హేమంతరుతువూ, కొత్తపూత పట్టే వసంతరుతువూ ఇచ్చే ఆహ్లాదం అంతా ఇంతాకాదు. ఈ సంతోషం ఓపలేనిదై, మనుషుల్లో రంగులై పొంగి, నృత్యమై నడుము ఊపి, చూపరులను ఉత్తేజభరితులను చేసి చిన్నగా చిందేయించిన అనుభవాన్ని బృందావనంలో పొందగలిగాను 

యవ్వనంలో ఆవేశం, ప్రేరకమై మనిషిని వదలని ఒక కాంక్ష ను కుదిపేయడం అపుడే అనుభూతి చెందగలిగాను.

అంతరాలు అరమరికలు లేని స్నేహోల్లాసపు మనిషితనానికి హోలీ ఒక ప్రతీక అని అపుడే అర్ధం చేసుకున్నాను. మూడ్, యాంబియన్స్ (కూడా) ఎంత ఎగ్జయిట్ మెంటు ఇస్తాయో చూపించే రొమాంటిక్ వేడుక కాబట్టే  “హోలీ” ఎవరికైనా పండగే! –   

మిత్రులందరికీ హోలీ శుభాకాంక్షలు!!!

(ఈ జ్ఞాపకం వయసు పద్నాలుగేళ్ళు . ఇప్పటికీ ఆ అనుభూతి అంతే గాఢంగా వుండటం నేను ఒక ఎమోషనల్ మనిషినని అర్ధమైపోతూనే వుంది. వయసు పెరుగుతున్న నా ఆరోగ్యానికి ఇది మంచో చెడో తెలీదు 🙂





❤️ సంక్రాంతి తలపోత


⭐️ హేమంత రుతువు : మనుషుల్ని ఆర్ధికంగా, హార్ధికంగా సుఖసంతోషాల్లో వుంచడంలో శారీరక మానసిక కారణాలతోపాటు వాతావరణం పాత్ర కూడా వుంటుంది.

⭐️ తొలిపంటను చేతికందించి గాదెల్ని పూర్ణకుంభాలు చేసేది, శరీరాల అలసట తొలగించి చలిలో నునువెచ్చటి వాంఛల్ని మీటేదీ హేమంత రుతువే!

⭐️ కమ్మరం, కుమ్మరి, వడ్రంగం వగైరా వృత్తులు అంతరించిపోవడమో, రూపాంతరమైపోవడమో జరిగి సంక్రాంతి కళ, రూప విన్యాసాలు కూడా మారిపోయాయి.

⭐️ గుడి అరుగులమీద గుడుగుడుగుంచాలు, చెరువుగట్టు మీద చెమ్మచెక్కలు, రచ్చబండ మీద అచ్చనగాయలు, జ్ఞాపకాల్లోతప్ప ఇపుడు కనిపించడమేలేదు.

⭐️ పెద్దఅరుగులమీద చుట్టూ పిల్లల్ని కూర్చోబెట్టుకుని కథలు చెప్పిన మామ్మలు టివిలకు, పిల్లలు ట్యూషన్లకు అతుక్కుపోతున్నారు.

⭐️ ఏ ఊళ్ళోనూ పల్లె లేదు. రచ్చబండలు చెక్కభజనలు ఏరువాకల వెన్నెల్లో ఆటలులేవు ఎదురయ్యేవి బక్కచిక్కిన బసవన్నలే…సినిమా పాటల హరిదాసులే.

⭐️ అయినా…రుతువులు గతులు తప్పి పంట కేలెండర్లు మారిపొతున్నా మనుషులు,మనసుల ప్రకృతి తప్ప, ప్రకృతి ఆకృతి మారడం లేదు…మారదు.

⭐️ నమ్రత తప్ప ఏమీతెలియని కాలువలు సాగిపోతూనే వున్నాయి. మనిషిలో మాలిన్యాన్ని గుండెలో దాచుకున్న తల్లిలా గోదావరి ప్రవహిస్తూనే వుంది.

⭐️ తాతలు గతించాకా వారి రూపులు వారసుల్లో వున్నట్టే, తరాలూ వేషభాషలు మారినా ఒక జాతి సంస్కృతీ సంప్రదాయాలు రూపాంతరమైనా సజీవంగా కొనసాగుతూనే వుంటాయి.

⭐️ ఇంట్లో సంబరమైతే అది వేడుక…ఉరంతా కేరింతైతే అది పండగ…దాదాపు నెలరోజుల హేమంత రుతుశోభకు పరాకాష్ట, ఉపసంహారమూ సంక్రాంతి పండుగే!

ఆశ్చర్యానికి ఒక కొలత!


అనంతపురం జిల్లాలో యెప్పమాను / రామగిరి వద్ద 1983 గోదావరి వరదల ఫోటోలను ఈనాడులో చూసిన ఒక వయోవృద్ధుడు ‘ఇన్నినీళ్ళా’ అని ఆశ్చర్యపోయారు. పేపర్లను చెట్టుకింద పరిచేసి సాటివారితో నీళ్ళు చూడు చూడు అని కుతూహలపడిపోయారు. 
ఇది స్వయంగా చూసిన  నాకు అప్పట్లో ఆ ఆశ్చర్యం, ఆ కుతూహలం అర్ధం కాలేదు. నిన్నటి నుంచీ టివిల్లో వస్తున్న నల్లధనం గాలిమాటల్ని చూస్తూంటే ‘ వేల వేల కోట్లా నిజంగానేనా’ అన్న ఆశ్చర్యం ఆగడంలేదు.
నీళ్ళ ఫొటోల్ని చూసి ఆ పెద్దాయన అంతగా ఎందుకు ఆశ్చర్యపోయారో 27 ఏళ్ళ తరువాత, ఇపుడు నాకు అర్ధమౌతోంది.

Blog at WordPress.com.

Up ↑