రణమా! శరణమా!!


వైద్య ఆరోగ్య విశ్వాలయానికి ఎన్ టి ఆర్ పేరు తొలగించినందుకు మనస్తాపంతో రాష్ట్ర అధికార భాషా సంఘం అధ్యక్ష స్ధానం నుంచి వైఎల్ పి (డాక్టర్ యార్లగడ్డ లక్ష్మీ ప్రసాద్) వైదొలగడం ఒక సందేశంలా వుంది.

ప్రభుత్వాన్ని నడుపుతున్న వారి అడ్డగోలుతనాన్ని వ్యతిరేకించే వారు రణమో శరణమో తేల్చుకోవాలని వైఎల్ పి పిలుపు ఇచ్చినట్టు అనిపిస్తోంది.

ఆరోగ్యమంటే ప్రజారోగ్యమని, వైద్య సేవలను కిందికి తీసుకువచ్చినపుడే ఇది సాధ్యమౌతుందని ఇందుకు వైద్యవిద్యలను విజ్ఞానాలను సమన్వయంగా క్రోడీకరించాలని ఎన్ టి ఆర్ తలపెట్టారు.

రాష్ట్రంలో మెడికల్ కాలేజిలు, నర్సింగ్ కాలేజిలు, ఇతర పారా మెడికల్ కాలేజీల అవి వున్న ప్రాంతపు యూనివర్సిటీల పరిధిలో వుండేవి. ఒకే రాష్ట్రంలో వున్న వైద్య విద్యా సంస్ధల కాలెండర్లలో తేడాలు పైచదువులకు వెళ్ళే సందర్భాల్లో విద్యార్థుల్ని అడ్డుపెట్టేవి. ఒక విద్యా సంవత్సరాన్ని కోల్పోయిన విద్యార్థులు పెద్ద సంఖ్యలో వుండేవారు. ఈ రంగంలో వున్న పెద్దలు అకడమీషియన్లు సమస్యను వివరించినపుడు
ఎన్ టి ఆర్ – రాష్ట్ర వ్యాప్తవ్యాప్తంగా అన్ని వైద్య, పారా వైద్య విద్యా సంస్ధల్నీ ఒకే పాలనా పర్యవేక్షణలో వుండేలా
వైద్య విశ్వవిద్యాలయాన్ని స్ధాపించారు. యూనివర్సిటీకి అవసరమైన మెడికల్ కాలేజిని, టీచింగ్ హాస్పిటల్ నీ విజయవాడలోని సిద్ధార్థ ఎడ్యుకేషనల్ అకాడమీ ప్రభుత్వానికి స్వాధీనం చేసింది.

తరువాత ఇదే నమూనాతో మరికొన్ని రాష్ట్రాలు కూడా రాష్ట్రమంతటికీ ఒకే హెల్త్ యూనివర్సిటీ నెలకొల్పుకున్నాయి. ఇది వైద్యవిద్యల్లో దేశానికే ఒక దిక్సూచిగా నిలచిన డాక్టర్ ఎన్ టి ఆర్ హెల్త్ యూనివర్సిటీ చరిత్ర. వై ఎస్ ఆర్ పేరు పెడుతున్న జగన్ తో సహా ఎవరైనా ఈ చరిత్రను మార్చగలరా?

మూడు దశాబ్దాల్లో వేల వేల మంది డాక్టర్లుగా, స్పెషాలిటీ, సూపర్ స్పెషాలిటీ డాక్టర్లుగా, డెంటల్ సర్జన్లుగా, ఫిజియో ధెరపిస్టులుగా నర్సులుగా, పారామెడికల్ టెక్నీషియన్లుగా ఈ యూనివర్సిటీ నుంచి డిగ్రీలు తీసుకున్నారు. యూనివర్సిటీ పేరు మారిపోవడంతో వారి పరిస్ధితి ఏమిటి? మాతృసంస్ధతో లింకు తెగిపోయిన ఇలాంటి మెడికల్ అనాథలు బహుశ మరేరాష్ట్రంలో మరే దేశంలో కూడా వుండరుగాక వుండరు.

జగన్ లాంటి పాలకుల చేతిలో పడితే 1000 ఏళ్ళుగా కేంబ్రిడ్జ్ యూనివర్సిటీ విలసిల్లుతూ వుండేదా? తక్షశిల, నలందా విశ్వవిద్యాలయాల పేర్లు మనకు తెలిసేవా?
బెనరస్ హిందూ విశ్వవిద్యాలయం, ఆలీఘడ్ ముస్లిం యూనివర్సిటీ, రవీంద్రుడి విశ్వభారతి యూనివర్సిటీలు ఏమైపోయేవి?

ఎవరైనా మంచి పనులు చేస్తే చరిత్రలో మిగిలిపోతారు. చరిత్ర పుస్తకానికి పేరు మార్చేద్దామనుకునే వారు, చిల్లర మనుషులుగా, వివేక వికాసాలు లేని తుంటరులుగా చరిత్రహీనులైపోతారు.

ప్రభుత్వ దుందుడుకు, తుంటరి పనులకు ఎవరైనా స్పందించవలసిందే. వైఎల్ పి రియాక్షన్ ఒక సందేశంగా వుంది. ఎన్ టి ఆర్ కుటుంబీకులతో సహా ఆయన అభిమానులు పార్టీలకు ప్రాంతాలకు అతీతంగా రియాక్ట్ కావలసిందే!

మరో విషయం కూడా గుర్తుకొస్తున్నది. ప్రత్యేక హోదాతో సహా రాష్ట్రానికి ఇచ్చిన హామీలను కేంద్రంలో వున్న బిజెపి ప్రభుత్వం బాహాటంగా ఉల్లంఘిస్తున్న సందర్భంలో కామినేని శ్రీనివాస్, ముప్పవరపు వెంకయ్యనాయుడు ఇలా రియాక్ట్ అయివుంటే కథ మరోలా వుండేది.

ఆ ఇద్దరూ, మరెందరో కూడా సందర్భానికి వచ్చినపుడు ప్రతిస్పందించలేదు. వైఎల్ పి రియాక్ట్ అయ్యారు. అదే ఆయనకు వాళ్ళకు తేడా!

ఇంతకీ! డాక్టర్ ఎన్ టి ఆర్ హెల్త్ యూనివర్సిటీ లో నందమూరి తారక రామారావు విగ్రహాన్ని జగన్ ప్రభుత్వం వుంచుతుందా? కూల్చేస్తుందా?? #nrjy

ఇతనిలో ఫైరుమన వేదనని మనమే వింటున్నట్టు వుంటుంది


పవన్ కల్యాణ్ మాటలన్నీ మనకితెలిసినవే అనిపిస్తుంది. అయినా విసుగురాదు. మన వేదనని మనమే వింటున్నట్టు వుంటుంది.మన ఆవేశాన్ని మనమే చూపిస్తున్నట్టు వుంటుంది. మన చుట్టూ వున్న దుర్నీతిని మనమే తొలగిస్తున్నట్టు అనిపిస్తుంది. అతని మీద ఒక నమ్మకం హృదయం నుంచి ప్రవహిస్తున్నట్టు వుంటుంది. ఈ ఫీలింగ్స్ అన్నిటికీ భౌతిక సాక్ష్యంగా అనేక సార్లు వెంటు్రకలు నిక్కబొడుస్తాయి

జనంలో ఆక్రోశాలు, ఆవేదనలు, ఉద్వేగాలు, సమాధానంలేని ప్రశ్నల్ని ముప్పై ఏళ్ళక్రితం ఎన్ టి రామారావు హృదయం నుంచి ప్రతిబింబించారు. రాజకీయ సాంప్రదాయాలను లాంఛనాలను విచ్ఛినం చేస్తూ అన్ని దుర్నీతులకూ కాంగ్రెస్ మీద నిప్పులు చెరిగిన ఎన్ టి ఆర్ ని నిజజీవితంలోనూ హీరో అయ్యారు. అపుడు ప్రజలు తమను ఆయనలో చూసుకున్నారు. ఆ ఐడెంటిటీ ఆయనకు నాయకత్వాన్ని కట్టబెట్టింది. 
రాజకీయాల్లో పాలనలో సొంత కుటుంబంలో ఎన్ టి ఆర్ సాఫల్యాలు వున్నాయి. వైఫల్యాలు వున్నాయి. ఆయన ముగింపు దయనీయమే …అయినా స్వాతంత్యా్రనంతరం తెలుగునాట ఎన్ టి ఆర్ కు మించిన ప్రజానాయకుడు రాలేదు. 
చరిత్ర పునరావృతమౌతూంది. 
పవన్ కల్యాణ్ – ఎన్ టి ఆర్ ని తలపిస్తున్నారు. ఈ ఇద్దరి తొలిసభలకు చాలా పోలికలున్నాయి…తేడాలున్నాయి. అప్పటికి ఇప్పటికీ ఆర్ధిక, సామాజిక నేపధ్యాలు పోలికలేనంత మారిపోయాయి. మౌలికమైన రాజకీయనేపధ్యం దాదాపు మారలేదు. ఈ ప్రమేయాలన్నటినీ పరిగణనలోకి తీసుకుని చూసినపుడు మళ్ళీ ఒక ప్రజానాయకుడు ఉద్భవించాడన్న భావన కలుగుతోంది. 
రాజకీయాల్లోకి వస్తారని ఊరించి ఊరించి అపూర్వ జనసందోహంతో రాజకీయ ప్రవేశం చేసిన చిరంజీవి ఉపన్యాసం తొలిసభలోనే నిరుత్సాహపరచింది( ఏళ్ళతరబడి ఆయన మీద విపరీతంగా పెరిగిపోయిన ఎక్స్ పెక్టేషన్ అందుకు కారణం కావచ్చు)
రాజకీయ సాంప్రదాయాలకు పద్ధతులకు మర్యాదలకు భిన్నంగా ప్రజాజీవితంలోకి వచ్చే వారిమీద విమర్శలు అతితీవ్రంగా వుంటాయి. సినిమా వాళ్ళకు రాజకీయాలేంటి? మొఖాలకు పూసుకునే రంగులు ఎంతకాలం నిలుస్తాయి? వగైరా సమస్యలను అపుడు ఎన్ టి ఆర్ ఎదుర్కొన్నారు. ఇపుడు పవన్ ఎదుర్కోవడం మొదలు పెట్టాడు
ఎన్ టి ఆర్ ఉపన్యసించి వెళ్ళిపోయాక ఆ ప్రాంతంలో ఒక రోజంతా విమర్శలు చర్చలు మద్దతు మాటలూ వినబడేవి. ఇపుడు అవనీ్న టివిల్లోనే, ఫేస్ బుక్ లోనే కనబడుతున్నాయి. అప్పట్లో నాయింట్లో నేనూ నా భార్యా చాలాసారు్ల ఎన్ టి ఆర్ గురించి మాట్లాడుకున్నాం. ఈయన గెలిస్తే బాగుండును అనుకునే వాళ్ళం. 
ఎన్ టి ఆర్, పవన్ – ఈ ఇద్దరూ ఎవరి సి్క్రప్టులతోనో ఉపన్యసించినవారే. ఇద్దరి ఉపన్యాసాలూ విన్నంత సేపూ వేరువేరు సినిమాల్లో వారే చెప్పిన ఈ డైలాగులన్నీ మనకితెలిసినవే అనిపిస్తుంది. అయినా విసుగురాదు. మన వేదనని మనమే వింటున్నట్టు, మన ఆవేశాన్ని మనమే చూపిస్తున్నట్టు, మన చుట్టూ వున్న దుర్నీతిని మనమే తొలగిస్తున్నట్టు అనపిస్తుంది. ఈ ఫీలింగ్స్ అన్నిటికీ భౌతిక సాక్ష్యంగా అనేక సార్లు వెంటు్రకలు నిక్కబొడుస్తాయి. 
అయితే-
రాజశేఖరరెడ్డి చనిపోయింది మొదలు రాష్ట్రవిభజన జరిగేదాకా ఆంధ్రప్రదేశ్ లో జరిగిన పరిణామాల్లో ప్రజలమైన మనకి ఉన్నది ఉన్నట్టు చూసే శక్తి నశించింది. 

మనం రాజకీయపార్టీల ఒట్లకు వేటలమైపోయాం. మనకితెలిసో తెలియకో కులం, మతం, ప్రాంతం కళ్ళజోళ్ళుతొడిగేసుకున్నాం. ఎవరేమిచెప్పినా వినకముందే అనుమానాల్ని పెంచేసుకుని ఆదిశగానే ప్రచారాలు కూడా చేసేస్తున్నాం
ఎన్ టి ఆర్ హయాంలో కూడా ఇది చాలా పరిమితంగా జర్నలిస్టులు, రాజకీయవర్గాలు, సామాజిక వేత్తల్లోనే వుండేది. ప్రజలు మౌనంగా విని నిర్ణయానికి వచ్చేవారు. 24 గంటల న్యూస్ టివిల వల్ల, సోషల్ మీడియావల్లా ప్రజలకు ఇపుడు రెండు పాత్రలు సంక్రమించాయి. ఎవరికి వారు జీవించే సొంత పాత్ర. రెండు ఎవరికితోచిన అహగాహనను ఇతరులకు చెప్పే మీడియా పాత్ర. ఇందులో ప్రతివారూ శ్రోతలే. ప్రతివారూ ఉపన్యాసకులే. 
ఈ గందరగోళంలో పవన్ నే కాదు ఎవరినీ నమ్మలేని స్ధితి … నమ్ముకున్న నాయకుల్నీ అనుమానించే స్ధితి తప్పడం లేదు. 
కాంగ్రస్ కో తెలుగుదేశానికో బిజెపికో ఉపయోగపడటానికే పవన్ వచ్చాడంటే “కాబోలు” అనే అనుమానమే హెచ్చుగా వినబడే గందరగోళం పెరిగిపోయింది. “అవునా” అని ఆశ్చర్యోయే నమ్మకం దాదాపు కనిపించడం లేదు.
అసంఖ్యాకమైన సినీ అభిమానులు వున్న అమితాబ్ బచ్చన్, చిరంజీవి మొదలైన వారు సఫలమైన లేదా విఫలమైన రాజకీయ నాయకులుగానే వుండిపోయారు. చివరిలో రాజకీయనాయకుడిగా ఎన్ టి ఆర్ విఫలమైనప్పటికీ ఆయన ఎప్పటికీ గొప్ప ప్రజానాయకుడే! ప్రజల సుఖదుఃఖాలని కష్టనష్టాలనీ అనుభూతి చెంది ఆవేశాలు ఉద్వేగాలు ఉద్రేకాలతో వాటిని నోటిమాటలతోగాక హృదయపూర్వకంగా ప్రతిబిబింపచేయడం వల్లే ఆయన నాయకులందరిలో ఉన్నతుడయ్యారు. 
పవన్ కళ్యాణ్ కూడా అంతటినాయకుడే అనిపిస్తున్నాడు. మూడు పెళ్ళిళ్ళవాడనో, అన్నలకే చెప్పుకోలేని వాడనో నాలాంటి విమర్శకులు దుమ్మెత్తిపోసినా ప్రజల పట్ల ఆర్తీ ఆర్ధ్రతలున్నంతకాలం, వాళ్ళకోసం దుర్నీతికి ఎదురెళ్ళే దమ్మున్నంతకాలం వారు నాయకుల బలహీనతలను ప్రజలు పట్టించుకోరు. 
బాటవేసినవాళ్ళని ప్రజలు మరచిపోరు. ప్రేమాస్పదంగా గౌరవించుకుంటారు. 

భ్రమలేని నమ్మకం కుదిరితే నమ్మాలనివుంటుంది. నమ్మకం మాటలనుంచి రాదు. హృదయం నుంచి ప్రవహించాలి. భవిష్యత్తులో ఏం జరుగుతుందోకాని పవన్ కలవరింతంతా హృదయపూర్వకమేనని నమ్మకం కలుగుతోంది.
(ఇది నా బ్లాగులో 15-3-2014 న రాసినది అందులో ఒకటిన్నర పేరాలు తొలగించి చూస్తే ఇప్పటికీ హోల్డ్్స గుడ్ అని అర్ధమైంది – పెద్దాడ నవీన్) 
  

  

ఘనమైన అనుభవం…అపురూపమైన జ్ఞాపకం (ఎన్ టి ఆర్92 వ జయంతి)


ఎన్ టి ఆర్ ఏ ప్రాంతంలో ఏమి మాట్లాడాలో నోట్సు రాసిన టీములో, ఆఅంశాన్ని ఏరోజుకి ఆరోజు తెల్లవారు ఝామున వారికి వివరించే టీములో వుండే అవకాశం నాకు దొరికింది.అపుడు ఈనాడు అగ్రికల్చరల్ బ్యూరో ఏకైక రిపోర్టర్నీ సబ్ ఎడిటర్ నీ నేనే…మాచీఫ్ & న్యూస్ ఎడిటర్ వాసిరెడ్డి సత్యనారాయణ గారు. తెలుగు టైపిస్టు ఉమాదేవి. 

ఎన్ టి ఆర్ పర్యటనకు నాలుగు నెలల ముందునుంచే ప్రాంతాలవారీగా సమస్యలు స్ధితిగతులు ఆర్ధికాంశాలగురించి, వాసిరెడ్డిగారూ, నేను – రిపోర్టర్లు ముఖ్యమైన పార్ట్ టైమర్ల తో(అప్పటికి సి్ట్రంగర్ వ్యవస్ధ పుట్టలేదు) ఫోన్లలో, సమావేశాల్లో వివరాలు సేకరించి నోట్సు తయారు చేశాము. ఒకో టాపిక్ A4 కాగితం లో సగానికి వచ్చేలా క్లుప్తంగా రాయడం నా పని…దాన్ని తప్పులు లేకుండా టైప్ చేయడం ఉమాదేవి పని.
ఇది అచ్చు వేసే ఫార్మేట్ కాదు. ఇదంతా ఎందుకు చేస్తున్నామో మాకు తెలియదు. వాసిరెడ్డిగారిని అడిగితే ముఖ్యమైన పనే అనేవారు.
ఎన్ టి ఆర్ పర్యటన మొదలైంది. కృష్టాజిల్లాలో ప్రవేశించడానికి రెండురోజులు ముందు మరోన్యూస్ ఎడిటర్ మోటూరి వెంకటేశ్వరరావుగారు తనతో పాటు నేనూ టూర్ లో వుండాలన్నారు. రిపోర్టింగ్ కి నాకంటే సీనియర్లు వున్నారు కదా అంటే న్యూస్ కవరేజి కి రెగ్యులర్ టీములు, హైదరాబాద్ నుంచి వచ్చే ఒక చీఫ్ రిపోర్టర్ వుంటారు.కవర్ చేయనవసరంలేదు అబ్జర్వేషన్ కి వెళ్ళాలి అని చెప్పారు. మొదటి రోజు చైతన్యరధాన్ని అనుసరించాము. ఆసాయంత్రమే పర్వతనేని ఉపేంద్రగారు మమ్మల్ని పిలిపించుకున్నారు. అప్పటినుంచి కాన్వాయ్ లో చైతన్యరధం తరువాత మాకారు వుండేలా చూడాలని నందమూరి హరికృష్ణ వాళ్ళ పర్సనల్ స్టాఫ్ ని ఆదేశించారు. ఆతరువాత మోటూరిగారు చెప్పారు”నువ్వు రాసిన నోట్సు ఆధారంగానే ఎన్ టి అర్ ఉపన్యాసాలు వుంటాయని” చాలా సేపు ఎగ్జయిట్ మెంటు తట్టుకోలేకపోయాను…కేవలం రెండు సంవత్సరాల వయసున్న జర్నలిస్టు ఉబ్బితబ్బిబయిపోవడం ఏమిటో గుర్తుచేసుకున్నపుడల్లా నాకు అనుభవమౌతూనే వుంది.
”కుక్కమూతి పిందెలు ఈ కాంగ్రెస్ వాళ్ళు” అన్న వాక్యంతో మొదలై జైతెలుగుదేశం అనేపదంతో అన్న ఉపన్యాసం ముగిసేవరకూ ఒళ్ళంతా చెవులు చేసుకుని వినే వాణ్ణి. మోటూరిగారు చెప్పినట్టు మొదటి రెండురోజుల ఉపన్యాసంలో నేను రాసిన సమస్యల ప్రస్తావనే లేదు. రెండో రోజు అర్ధరాత్రి ప్రాంతంలో ఉపేంద్రగారు మా కారెక్కి తెల్లవారుజామున అన్నగారిని కలిసి ఆరోజు ఏరియాలు సమస్యల్ని ఎక్స్ ప్లెయిన్ చెయ్యాలి అన్నారు. నన్ను చూపించి ఇతను ఇంప్రెస్ చేయలేడేమో సురేష్ ని తీసుకురాలేకపోయారా అన్నారు. కాన్సెప్టు వాసిరెడ్డిది…సి్క్రప్ట్ నవీన్ ది అని మోటూరిగారు వివరించారు. 
అలా రోజూ బ్రీఫింగ్ వుండేది వివరణ అంతా మోటరిగారిదే..నేను పక్కనే వుండటం ఎపుడైనా మోటూరిగారి వివరణకు తోడు పలకడం…ఇలా 8 జిల్లలాల్లో రెండునెలలకుపైగా బ్రీఫింగ్ లో నేను కూడా వున్నాను. 
ఒక్కసారి చెప్పగానే ఎన్ టి అర్ కళ్ళుమూసుకుని మననం చేసుకునేవారు. ఆవెంటనే హావభావాలతో ఉపన్యాసం ఇచ్చేవారు. మోటూరిగారు ఒకే అనగానే ఎన్ టి ఆర్ రైటో అని నవ్వేసేవారు. ఒకోరోజు నోట్సు ఒకటి ఆయన చెప్పేది మరొకటిగా వుండేది. రెండుసార్లు ప్రయత్నించి కుదరకపోతే ఇవాళ సాధారణ ప్రసంగమే (కుక్కమూతి పిందెలు..వగైరా విమర్శలు) అనేసే వారు ఎన్ టి ఆర్.
రోజూ మధ్యాహ్నం రెండుగంటలకు ఎక్కడినుంచైనా వాసిరెడ్డిగారికి ఫోన్ చేయడం నా బాధ్యత..ఎన్ టిఅర్ పర్యటనపై స్పందనలు విమర్శలకు ఆరోజు పత్రికల్లో వచ్చిన వార్తలమీద ఎన్ టి ఆర్ ఏమి మాట్లాడాలో వాసిరెడ్డిగారు రెడీ చేసివుంచేవారు. ఫోన్ లో దాన్ని రాసుకుని, ఫెయిర్ కాపీ రాసి మోటూరిగారికి ఇస్తే, ఆయన ఉపేంద్రగారూ చైతన్యరధం ఎక్కేవారు. అదంతా ఎన్ టి ఆర్ కి బీ్రఫ్ చేసేవారు. ఈ బ్రీఫింగ్ సెషన్ లో చివరి పదిహేనురోజులు మాత్రమే నన్ను అనుమతించారు.
ఎన్ టి ఆర్ తో జ్ఞాపకాలు ఒక పుస్తకానికి సరిపడావుంటాయి. అంతటి అనుభవాలు నాకు మిగలడానికి మూలం నా ప్రతిభో, జ్ఞానమో కాదు. బహుశ ఈ పనికేటాయించడానికి ఇతరులు ఎవ్వరూ ఖాళీగా లేకపోవడం…చెప్పిన పని చెప్పిన మేరకే చేయగల బుద్ధిమంతుడు వీడు అని వాసిరెడ్డిగారు, మోటూరిగారూ నమ్మడం…
నిజమే! నేను చేసిన ఈ పనికి పెద్దతెలివితేటలు అవసరంలేదు….అయినా చరిత్రను తిరగరాసిన నాయకుడికి 8 జిల్లాల్లో మంచి ఇన్ పుట్స్ ఇచ్చిన టీమ్ లో నేనూ వున్నానన్నది నాకు ఘనమైన అనుభవం…అపురూపమైన జ్ఞాపకం